bugün
- erkekte para yoksa yakışıklılığın önemi yoktur6
- abdülmecit'in eşinin alışveriş listesi16
- arda güler29
- her erkeğe bir kızın düşmesi6
- fabrikada gece vardiyasında çalışn işçilern yemeği4
- bir kere gelinen hayatta diyet yapmak5
- asansörle birinci kata çıkan embesil5
- tekirdağ büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi10
- reklamlar yüzünden internetten soğumak3
- yeni nesil evliliklerin kısa sürmesi3
- yapay zeka yonetmek istiyorum2
- turkiyenin bilgi bankası2
- vadeli mevduat2
- enayimiknatisii21
- 19 kasım 2026 ümit özlale açıklamaları4
- muhaliflerin keyfinin yerinde olması5
- ışid'in hiç israil'e karşı eylem yapmamış olması2
- eski fotoğraflara bakıp hüzünlenmek3
- ücretsiz cilt bakımı2
- esra erol'a çıkan tipler utanmıyor mu2
- diş hekimleri sakso çekenleri anlayabiliyor mu7
- kılıçdarcı yazarlar10
- kendine diva diyen tanker3
- öğle arası2
- internet kafe4
- zulzula cin kabilesi5
- gözlüklü erkek karizması5
- aşk9
- ali nurşani4
- israil'i allah'ın kurmuş olma ihtimali2
- ölse zerre üzülmeyeceğiniz kişiler8
- will smith'in oğlunun 82 yaşında karıyla takılması3
- ak partililerin apoya villa yaptırması9
- köy denince akla gelen şeyler4
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202658
- fotoğrafta en iyi pozu yalnızlar verir2
- richard nixon'ın yahudiler hakkında söylediği söz4
- yaşar kemal5
- kılışdaroğlunu yıllarca cehapeli zannetmemiz4
- antalya büyükşehir belediyesi'nin akp'ye geçmesi4
- candan yüceer3
- doğu hindistan şirketi2
- youtube artık kesinlikle zihin okuyor6
- öyle bir boşalmak ki ilik nakline muhtaç kalmak6
- yahudiler olmasaydı amerika diye ülke olmazdı4
- 40 yaşından sonra muhafazakarlaşma5
- uykusuz kedi buraya bakar mı14
- türkiye de batum ve dubai gibi şehir olmaması6
- o kız bana bakmaz denilen kızla konuşmak4
- amcik yurekli denilen yakın arkadaş2
la pasionaria
asıl adı Dolores Ibarruri Gomez olan fransız politik liderin tükçede "tutku çiçeği" anlamına gelen lakabıdır. Dolores Ibárruri Gómez (12 kasım 1895 - 9 aralık 1989), 1944-60 yılları arası ispanya komunist partisi genel sekreterliği, 1960-89 arası partinin başkanlığını yapmıştır. uzun yıllar politikayla debelleşerek 20 yy.'ın en ünlü bayan liderleri arasındaki yerini almıştır. 93 yaşında madrid'de zatürreeden ölmüştür.
eserleri;
Dolores Ibárruri: Speeches & Articles 1936-1938, New York, 1938.
El único camino, Moscow, 1963.
Memorias de Dolores Ibarruri
They Shall Not Pass, The Autobiography of La Pasionaria, New York, 1966.
daha detaylı bilgi için; http://en.wikipedia.org/wiki/La_Pasionaria
asıl adı Dolores Ibarruri Gomez olan fransız politik liderin tükçede "tutku çiçeği" anlamına gelen lakabıdır. Dolores Ibárruri Gómez (12 kasım 1895 - 9 aralık 1989), 1944-60 yılları arası ispanya komunist partisi genel sekreterliği, 1960-89 arası partinin başkanlığını yapmıştır. uzun yıllar politikayla debelleşerek 20 yy.'ın en ünlü bayan liderleri arasındaki yerini almıştır. 93 yaşında madrid'de zatürreeden ölmüştür.
eserleri;
Dolores Ibárruri: Speeches & Articles 1936-1938, New York, 1938.
El único camino, Moscow, 1963.
Memorias de Dolores Ibarruri
They Shall Not Pass, The Autobiography of La Pasionaria, New York, 1966.
daha detaylı bilgi için; http://en.wikipedia.org/wiki/La_Pasionaria
Nazım Baba öyle yazmıştı...
anama küfür etse, o sesi dinlemek bir saadettir, Madrid radyosundan... Gibilerden bir dize... Baba'nın kitapları yok yanımda şimdi, tam alıntı yapamıyorum, ha deyince de hatırlanmıyor elbette ama buna benzer bir dizeydi.
De, acaba "hakikaten bir saadet" miydi Dolores ibarruri'nin sesini duymak, küfür bile etse?
Dolores ibarruri... Nam-ı diğer, La Pasionaria... Çarkıfelek çiçeği... Kimilerince "ihtiras çiçeği" diye de anılır.
Doksan dört yaşında öldü La Pasionaria. son on yılında yüreğinde yapay pompayla yaşadı, son aylarında da bir Madrid hastanesinde "ölüme meydan okudu" adeta. Bütün hayatı baştan başa bir meydan okumaydı, önce faşizme, sonra da kendi arkadaşlarına, uyarılara, eleştirilere.
Kaskatı bir kadındı.
Ama meydan okumadığı, okuyamadığı, okumayı aklının ucundan bile geçirmediği, geçiremediği tek kişi vardı; Josip Visarionovič Džugašvili... Devrimden önce "Koba", devrimden sonra da "Stalin" kod adıyla tanınır. (bu gürcü asıllı adamı siz Josef stalin olarak tanıyorsunuz.)
36 modası kara bukleli saçıyla hatırlıyorum onu, eski ve soluk resimlerinden, etine dolgun, yüzünün çizgileri sert, kararlı, eni konu tüzel de bir kadın, bir madencinin karısı, kuzey yöresinden ispanya'nın Bilbao kentinden. nam-ı diğer "basque" bölgesinden...
sonra, son yıllarından bir fotoğrafından tirit olmuş halini gördüm, tevellüt 1895'ti çünkü, bumburuşuk yanaklarında, feri kaçmış, içeri çökmüş gözlerinde yine aynı karanlık vardı, belki de aynı "küstah" ifade.
toprağı bol olsun la pasionaria, Madrid radyosundan "no pasaran!" diye haykırması pek ünlüydü, cumhuriyetçilerin standart sloganı olmuştu bu 1936'dan 1939'a iç savaş süresince... Madrid kapılarına dayanan franco, kendi devletine, kendi hükümetine, kendi halkına başkaldıran ispanyol ordusu, geçemeyecek casa de campo'yu, Madrid varoşlarında kurulu cepheyi aşamayacaklar!
Madrid düştüğünde, şehirde hayatta kalmayı nasılsa başarmış faşistler de "han pasado!" diye bağırıştılar; geçtiler işte!
evet geçmişlerdi işte. Stalin'den başka kimse ispanya'nın yardımına koşmamıştı. hitler ile mussolini, "adamları" franco'ya tank, top, uçak, silah, cephane yağdırır, kondor birliği yeni alman bombalarını guernica köyü halkı üzerinde denerken, ingiltere ve fransa, elleri kolları kavuşmuş, uzaktan seyrettiler ispanyol halkının direnişini. üç yıl dayanabildiler. 1939'da bütün ispanya franco'nundu artık.
Ama Stalin de babasının hayrına yardıma koşmadı, ispanyol Cumhuriyeti'nin altın stoğunu rehin aldı, ispanyol Cumhuriyeti ortadan kalkınca da bir güzel üzerine yattı!
Ben bu işleri pek bilmem, yanlış hatırlıyorsam lütfen düzeltiniz, aramızda numunelik olarak bulunsanız da sayın devrimciler, komünistler, solcular(!)
La Pasionaria şeklinde çağırılan Dolores ibarruri, ispanyol Komünist Partisi milletvekili de, ağzını açıp tek laf etmedi, mesela.
savaş bitince Fransa'ya kaçtı la pasionaria, oradan Moskova'ya geçti ve 1977'ye kadar orada "kontenjandan" yaşadı, daçasında. 1946'da sürgündeki ispanyol komünist partisi'nin birinci sekreteri olmuş, 1960'da görevi Santiago carillo'ya devretmişti. jorge semprun'ün partiden kovulması da 1964 müdür, hani şu ispanya kültür bakanı olan semprun, kongrede çıkıp , franco rejimi ispanya'yı kalkındırdı, özellikle turizm gelirleriyle refahı sağladı, bizim artık tek yol devrim, kitle çizgisi cart curt diye atıp tutmamızın hiçbir anlamı yok, gelin daha akıllı, daha gerçekçi eylem biçimleri bulalım, yoksa sittinsene kendimiz söyleyip kendimiz dinleyeceğiz bu modası geçmiş sloganları, demişti de, adamı tuttukları gibi kapı dışarı etmişlerdi.
Ben bu işlerden pek anlamam, sayın devrimciler, komünistler, solcular(!), yanlışsa düzeltiniz!
"La Pasionaria" daha başka pek çok şeye hiç ses çıkarmadı.
ispanya iç Savaşı'nda dövüşüp yenilen ve Sovyetler Birliği'ne sığınan ispanyol komünistlerinin, kendi partisinin üyelerinin, kendi kavga ve silah arkadaşlarının "Stalin" tarafından öldürülmesine hiç ağzını açmadı örneğin. Onların GULAG kamplarına tıkılmasına gık demedi.
ispanyol komünist partisi içinde beliren en küçük muhalefeti de "demir yumruğuyla" ezdi bir yandan. Bir komünist partisinde, o yıllarda "muhalefetin ezilmesi" öyle partiden ihraç mihraç anlamına gelmiyordu, ucunda düpedüz ölüm vardı bunun.
Evet. Nice yoldaşını cellada verdi, gözünü hiç kırpmadan.
"Stalin" adı verilen deli, sapık, kanlı cellada.
Ama bakın bir noktaya dikkatinizi çekmek isterim, "Berlin duvarı" da Dolores ibarruri'nin üzerine yıkıldı işte... öldüğünde kalp malp dediler ama, asıl o duvarın çirkin taşlarıdır La Pasionaria'yı ezen...
velhasıl-ı kelam komünistte olsa, solcu da olsa, liberal de olsa, siyasal-islam'dan da, demek ki neymiş? iktidarı eline alan fraksiyon, kendine muhalif olanlara acımazmış...
ooov haşa! elbette sayın hazreti glorious recep tayyip erdoğan'dan bahsetmedik! hatta chp kurultayına bile gönderme yapmadık... bunlar sizin edebsiz kuruntularınız zibidiler...
anama küfür etse, o sesi dinlemek bir saadettir, Madrid radyosundan... Gibilerden bir dize... Baba'nın kitapları yok yanımda şimdi, tam alıntı yapamıyorum, ha deyince de hatırlanmıyor elbette ama buna benzer bir dizeydi.
De, acaba "hakikaten bir saadet" miydi Dolores ibarruri'nin sesini duymak, küfür bile etse?
Dolores ibarruri... Nam-ı diğer, La Pasionaria... Çarkıfelek çiçeği... Kimilerince "ihtiras çiçeği" diye de anılır.
Doksan dört yaşında öldü La Pasionaria. son on yılında yüreğinde yapay pompayla yaşadı, son aylarında da bir Madrid hastanesinde "ölüme meydan okudu" adeta. Bütün hayatı baştan başa bir meydan okumaydı, önce faşizme, sonra da kendi arkadaşlarına, uyarılara, eleştirilere.
Kaskatı bir kadındı.
Ama meydan okumadığı, okuyamadığı, okumayı aklının ucundan bile geçirmediği, geçiremediği tek kişi vardı; Josip Visarionovič Džugašvili... Devrimden önce "Koba", devrimden sonra da "Stalin" kod adıyla tanınır. (bu gürcü asıllı adamı siz Josef stalin olarak tanıyorsunuz.)
36 modası kara bukleli saçıyla hatırlıyorum onu, eski ve soluk resimlerinden, etine dolgun, yüzünün çizgileri sert, kararlı, eni konu tüzel de bir kadın, bir madencinin karısı, kuzey yöresinden ispanya'nın Bilbao kentinden. nam-ı diğer "basque" bölgesinden...
sonra, son yıllarından bir fotoğrafından tirit olmuş halini gördüm, tevellüt 1895'ti çünkü, bumburuşuk yanaklarında, feri kaçmış, içeri çökmüş gözlerinde yine aynı karanlık vardı, belki de aynı "küstah" ifade.
toprağı bol olsun la pasionaria, Madrid radyosundan "no pasaran!" diye haykırması pek ünlüydü, cumhuriyetçilerin standart sloganı olmuştu bu 1936'dan 1939'a iç savaş süresince... Madrid kapılarına dayanan franco, kendi devletine, kendi hükümetine, kendi halkına başkaldıran ispanyol ordusu, geçemeyecek casa de campo'yu, Madrid varoşlarında kurulu cepheyi aşamayacaklar!
Madrid düştüğünde, şehirde hayatta kalmayı nasılsa başarmış faşistler de "han pasado!" diye bağırıştılar; geçtiler işte!
evet geçmişlerdi işte. Stalin'den başka kimse ispanya'nın yardımına koşmamıştı. hitler ile mussolini, "adamları" franco'ya tank, top, uçak, silah, cephane yağdırır, kondor birliği yeni alman bombalarını guernica köyü halkı üzerinde denerken, ingiltere ve fransa, elleri kolları kavuşmuş, uzaktan seyrettiler ispanyol halkının direnişini. üç yıl dayanabildiler. 1939'da bütün ispanya franco'nundu artık.
Ama Stalin de babasının hayrına yardıma koşmadı, ispanyol Cumhuriyeti'nin altın stoğunu rehin aldı, ispanyol Cumhuriyeti ortadan kalkınca da bir güzel üzerine yattı!
Ben bu işleri pek bilmem, yanlış hatırlıyorsam lütfen düzeltiniz, aramızda numunelik olarak bulunsanız da sayın devrimciler, komünistler, solcular(!)
La Pasionaria şeklinde çağırılan Dolores ibarruri, ispanyol Komünist Partisi milletvekili de, ağzını açıp tek laf etmedi, mesela.
savaş bitince Fransa'ya kaçtı la pasionaria, oradan Moskova'ya geçti ve 1977'ye kadar orada "kontenjandan" yaşadı, daçasında. 1946'da sürgündeki ispanyol komünist partisi'nin birinci sekreteri olmuş, 1960'da görevi Santiago carillo'ya devretmişti. jorge semprun'ün partiden kovulması da 1964 müdür, hani şu ispanya kültür bakanı olan semprun, kongrede çıkıp , franco rejimi ispanya'yı kalkındırdı, özellikle turizm gelirleriyle refahı sağladı, bizim artık tek yol devrim, kitle çizgisi cart curt diye atıp tutmamızın hiçbir anlamı yok, gelin daha akıllı, daha gerçekçi eylem biçimleri bulalım, yoksa sittinsene kendimiz söyleyip kendimiz dinleyeceğiz bu modası geçmiş sloganları, demişti de, adamı tuttukları gibi kapı dışarı etmişlerdi.
Ben bu işlerden pek anlamam, sayın devrimciler, komünistler, solcular(!), yanlışsa düzeltiniz!
"La Pasionaria" daha başka pek çok şeye hiç ses çıkarmadı.
ispanya iç Savaşı'nda dövüşüp yenilen ve Sovyetler Birliği'ne sığınan ispanyol komünistlerinin, kendi partisinin üyelerinin, kendi kavga ve silah arkadaşlarının "Stalin" tarafından öldürülmesine hiç ağzını açmadı örneğin. Onların GULAG kamplarına tıkılmasına gık demedi.
ispanyol komünist partisi içinde beliren en küçük muhalefeti de "demir yumruğuyla" ezdi bir yandan. Bir komünist partisinde, o yıllarda "muhalefetin ezilmesi" öyle partiden ihraç mihraç anlamına gelmiyordu, ucunda düpedüz ölüm vardı bunun.
Evet. Nice yoldaşını cellada verdi, gözünü hiç kırpmadan.
"Stalin" adı verilen deli, sapık, kanlı cellada.
Ama bakın bir noktaya dikkatinizi çekmek isterim, "Berlin duvarı" da Dolores ibarruri'nin üzerine yıkıldı işte... öldüğünde kalp malp dediler ama, asıl o duvarın çirkin taşlarıdır La Pasionaria'yı ezen...
velhasıl-ı kelam komünistte olsa, solcu da olsa, liberal de olsa, siyasal-islam'dan da, demek ki neymiş? iktidarı eline alan fraksiyon, kendine muhalif olanlara acımazmış...
ooov haşa! elbette sayın hazreti glorious recep tayyip erdoğan'dan bahsetmedik! hatta chp kurultayına bile gönderme yapmadık... bunlar sizin edebsiz kuruntularınız zibidiler...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com