bugün
- acildeyiz14
- fatma betül sayan kaya38
- kusmak5
- abdestimizden namazımızdan şüphemiz yok5
- bir kadını güzel yapan detaylar9
- gocu'nun sözlüğe geri dönmesi2
- büyük iskender'in boyunun 1 metre 52 cm olması3
- sabahları nefret edilen şeyler17
- yavudiler kestiğiniz eti yemez6
- butlan chp'sinin mekke antlaşması'na evet demesi14
- npu çipli notebooklarda kdv alınmasın3
- ilk buluşmaya müşlettin beyi de getirmek8
- bir kadını seksi yapan detaylar7
- stoben2
- ik'cıların kibar olması4
- sözlük erkeklerinden bir istekte bulun4
- genelev duvarına yaraşır tablo3
- cihangir yokusu2
- beden dersi5
- urfalımısan2
- filiz makarna boykotu4
- iş yerinde kavga6
- günün sözü9
- borç2
- anneanne5
- shakira pique birlikteliği4
- topuklu ayakkabı5
- vapurda alık alık denize bakan kezo6
- merve boluğur4
- karınızla birlikte bu gece misafirimiz olun4
- şiir2
- anelka alex tuncay hooijdonk dörtlüsü8
- amedspor26
- en kirlinin bile tertemiz geçmişi vardır2
- anın görüntüsü27
- ışıklı yol2
- bir erkeği çekici kılan şeyler2
- vergi adaleti3
- izmir aliağa'da demir çelik fabrikasında patlama2
- rojin kabaiş'in amcasına saldırı3
- galatasaray9
- onlar2
- wokeçu yobazlar3
- 8 kasım 2026 atletico madrid barcelona maçı3
- kopya çekmenin etiği3
- sözlüğe haber girmek2
- irfan can kahveci3
- kemal kılıçdaroğlu4
- beslenme3
- lgbt3
değişime dirençte bir çözüm yöntemi aynı zamanda. sorun çıkaranlar çözüm sürecinin bir parçası olarak seçiliyorlar ve görev bilinciyle kendi kendilerine hem faydalı olup hem sorunları çözebilmek istiyorlar. ek kaynak ve kişi gerekmiyor çözümler için, akıllıca.
içeriden ilişki kurma olarak ele alınan kooptasyon stratejisi, organizasyonun yaşama ve gelişmesini etkileyen (tehdit eden) çevre ile ilgili kişilerin organizasyonun karar organına dahil edilmesini ifade eder. örneğin, bir banka temsilcisinin yönetim kuruluna alınması organizasyonun söz konusu finansal çevre ile ilişkilerini yürütmede izleyebileceği bir yoldur.
atananın, atayanı seçmesi ya da seçilenin, seçeni seçmesi şeklinde betimlenebilecek garip ve garip olduğu kadar da demokratik rejimlerde yasal olan bir eylemdir.
örneğin, yürürlükte bulunan siyasi partiler kanunumuzun gereği olarak;
bir partinin yönetimini belirleyecek olan seçimlerde oy kullanacak delegeleri seçen, o partinin il ve ilçe yönetim kurullarıdır. diğer bir deyimle, parti yöneticilerinin atadığı il ve ilçe başkanları, parti delegelerini ve onlar da parti yöneticilerini seçer. işte! o nedenle de gelen gitmez şeklinde; deniz baykal türü parti başkanları ve merkez karar yönetim kurulları oluşur.
italyan düşünür Roberto Michels, xx. yüzyılın başlarında Avrupa'daki ve özellikle de Almanya'daki sosyalist partilerle işçi sendikaları üzerinde yaptığı inceleme ve analizlere dayanarak en demokratik örgütlerde bile iktidarın kullanımı ve iktidarı elde tulan kişilerin genel özelliklerinin oligarşik nitelikler taşıdığını ortaya koyarak meşhur, Oligarşinin Tunç Kanunu (loi de la fer d'oligarchie) teorisini geliştirmiştir.
Michels'e göre,
iktidar sahiplerinin atanmalarında izlenen yöntem ister açık ve hür seçimler, isterse kooptasyon şeklinde olsun, her durumda yöneticilerin iktidarlarını sürdürme eğilimi vardır ve bu sebeple kendilerinden sonra gelecek olanları, bir çeşit kooptasyon usulü ile belirlerler; seçimler ise bu durumu onaylamaktan başka bir anlam taşımaz.
Böylece,
tüm örgütlerde iktidar grubunun oluşumu* tunçtan bir yasaya bağlı bulunmaktadır ve bir tür oligarşi devam etmektedir.
örneğin, yürürlükte bulunan siyasi partiler kanunumuzun gereği olarak;
bir partinin yönetimini belirleyecek olan seçimlerde oy kullanacak delegeleri seçen, o partinin il ve ilçe yönetim kurullarıdır. diğer bir deyimle, parti yöneticilerinin atadığı il ve ilçe başkanları, parti delegelerini ve onlar da parti yöneticilerini seçer. işte! o nedenle de gelen gitmez şeklinde; deniz baykal türü parti başkanları ve merkez karar yönetim kurulları oluşur.
italyan düşünür Roberto Michels, xx. yüzyılın başlarında Avrupa'daki ve özellikle de Almanya'daki sosyalist partilerle işçi sendikaları üzerinde yaptığı inceleme ve analizlere dayanarak en demokratik örgütlerde bile iktidarın kullanımı ve iktidarı elde tulan kişilerin genel özelliklerinin oligarşik nitelikler taşıdığını ortaya koyarak meşhur, Oligarşinin Tunç Kanunu (loi de la fer d'oligarchie) teorisini geliştirmiştir.
Michels'e göre,
iktidar sahiplerinin atanmalarında izlenen yöntem ister açık ve hür seçimler, isterse kooptasyon şeklinde olsun, her durumda yöneticilerin iktidarlarını sürdürme eğilimi vardır ve bu sebeple kendilerinden sonra gelecek olanları, bir çeşit kooptasyon usulü ile belirlerler; seçimler ise bu durumu onaylamaktan başka bir anlam taşımaz.
Böylece,
tüm örgütlerde iktidar grubunun oluşumu* tunçtan bir yasaya bağlı bulunmaktadır ve bir tür oligarşi devam etmektedir.
hakimlerin hakimleri seçmesi. (bkz: hakimler ve savcılar yüksek kurulu)
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com