jiban

Çocukluğuma götürdünüz lan beni. Güzel diziyi. Bı bölümde jiban ilk defa dayak yemişti. Kolu kopmuştu. Çok üzülmüştüm lan.

Dovusur dovusur, en sonunda "maksimilyan kılıc ol!" derdi. Elindeki şey kılıc olurdu. Sonra da "son vuruş!" der ve düşmanı öldürüldü. Bak baya hatırlıyorum ha...

tek bir bölümü dahi kaçırmadığım japon dizisiydi, giriş müziği de bir o kadar harikadır.

heygidim sabahın 5 buçuğunda kalkardım bu dizi için * şimdi bakınca salakça görünüyor ama ozaman "muhteşem" kategorisindeydi
* * *

izlemek için sabahın köründe uyandığım dizi. dizide jibanın yaptıklarını sahiplenen uyuz bir adam vardı ki her bölümde ölmesi için dua ederdim.

" jiban jiban kıçımda jiban çıktı " gibi salakça esprilere konu olmuş dizi.

(bkz: çocukken yapılan abukluklar)

suçluları görünce bu robot hemen polis kimliğini çıkarıp ben jiban diye kendini tanıtırdı. sabahın köründe kalkardım bunu izlemek için. güzel günlerdi