istifa

istifa etmek, hatadan kendine pay biçmek şeref işidir. bunlar bırak istifayı, kendilerini haklı bile çıkartmaya çalışıyorlar milletin gözünün içine baka baka. rantçılık, paragözcülük, hile hurda, din sömürüsü, adilik hepsi bir iktidarda vücut bulunca şereften bahsetmek mümkün değil. ne istifasından bahsediyorsunuz.

çocuklara tecavüz ediyorlar. hangi biri engel olmaya çalışıyor. bir kereden bir şey olmaz diyen biatçı aile bakanı mı. istifa eder mi pekiyi. şeref lazım şeref.

bigbang bence başarılı oldu. istifaya gerek yok, hatta terfi etmeli.

istifa, tek taraflı bir irade beyanıdır.
Kabule bağlı değildir.

Yapmakta olduğu iş veya göevii, hiç bir mazeret göstermeksizin beceremediğini bildiren, onurlu özür dilemeye istifa denir.

patronla kapışmak ya da artık dayanamamak sonucunda gelişen olay.
bazen zorunlu ve sorunlu bazen keyif verici bu yazıyı yazmak...

her faninin tatması gereken bir eylem.

On yüz bin ölü gerekli galiba, yüzsüzlüğün bu kadarına da oha denir yani.

türkiyede ülkenin yarısı ölürse bi düşünürler yoksa 5 bin on bin yetmez bizimkilere.

5 dk önce patronuma verdiğim dilekçe de anlatılan durum. muhtemelen akabinde kravatımı çıkarp sigara yakarım.

bir defa yaptigim, tatmini buyuk eylem.

arkasinda da orospu cocuklugu yapan mudurun ayagini kaydirdim. isinden ettim.

tek tarafli irade beyanidir.

bürokrasinin varliğindan bihaber olduğu opsiyon.
istifa nedir?
hangi hallerde edilir?

istifa, sistemin iflası durumunda, sorumlu kisi veya kisilerin yeni fikirlere devredilmek üzere kati surette görev terkidir.

ak parti doneminde bu mekanizma giderek anlamsizlastirilmistir.

uzaga gitmeden
-soma maden faciasi
-ucak infilaklari
-adliye baskini
-ulke genelinde enerji kesintileri
vs vs vs.

neden kimse sorumluluk almaz da sadece bahane uretir?
belli ki koltuk sicak istifa zor zanaat.

neyse, hayirli isler

birgün mutlaka yapacağım başkaldırıdır.
iki yıllık kısa çalışma hayatımda istifa eylemi, gençliğin verdiği delilik olarak yorumlanıyor, yıllarını verip de içinde kalan ukteleri parantez içinde hapsetmiş bünyelere. yıllarca hobi, fobi demeden zaten hayatımı adamak zorunda kalacağım mesleğime. kaçınılmaz bir son bu, biliyorum. fakat her yolu denemeden de teslim olmaya niyetim yok. şu an itibariyle beni tutan şeyse tamamen duygusal(!). kapıyı vurup şu an çıktığımda, birik(me)mişimin beni 1 ay bile idare etmeyeceğini biliyorum. kariyer sitelerindeki ilanlarda aranan o süper kahramanları elime geçirirsem linç etmek isteyeceğim.
istifa istemim aslında kendime olan görevim gibi geliyor bana. yaptığınız işten hiçbir şey anlamayan, sürekli "unknown command press f1 for help" tepkisi veren patronlarla çalışmak hiçbir ders literatüründe geçmiyordur. okul deprem yönetmeliği, sanat tarihi, bina teknolojisi bilgilerini verirken, bu akbabalarla "savaşma ve savunma sanatlarını" da verebilse keşke. acı bir gerçek var ki bunun da son derece farkındayım; burdan gidersen ne olacak, e yine aynısı olacak. ne parayı bi şekilde vuran patronlar farklı, ne de projelerin hep bir yere yetiştirme telaşı farklı. istisnalar da bizden hep teğet geçtiğine göre. aynı tas aynı hamam bu dünyada harita üzerinde bıraktığım küçücük lekeler biraz daha artmış olur. bu da birşey di mi..

Bazen şerefli insanların dilediği özürdür.

bugün bastığımdır.*

80 milyonun hepsi diyecem ama yine de istifa etmeyip kendi aralarında.bir devlet kurarlar eminim bakanlar kurulu!