iso 216

ISO 216, dünyanın çoğu ülkesinde kullanılan kağıt boyutlarının standartlarını belirleyen ISO kısmıdır.

Standart ilk olarak DIN tarafından DIN 476 adıyla 1922 yılında Almanya'da kabul edildi. Bu boyutların bazıları Fransızlar tarafından icat edilmişti, ancak sonradan unutulmuştu.

ISO 216 iki tür kağıt boyu tanımlar: A ve B. Bir de ISO 269'da tanımlanan, zarflar için C serisi vardır.

A serisi

A serisindeki kağıtlar 1:\sqrt{2} oranına sahiptir, ancak bu en yakın milimetreye doğru yuvarlatılır. A0 kağıdın kapladığı alan, yuvarlama öncesinde, tam olarak bir m²'ye eşittir. A1 kağıdının uzun tarafı A0'ın kısa tarafına eşit, kısa tarafı ise A0'ın uzun tarafının yarısına eşittir (yine, en yakın milimetreye yuvarlama yapılır). Bu şekilde, bu seride her kağıt bir öncekinin yarı alanına eşit bir alana sahiptir. En sık kullanılan kağıt boyu A4'tür (210 × 297mm).

B serisi

B serisindeki her kağıt A serisindeki aynı numaralı ve bir düşük numaralı kağıdın geometrik ortalaması şeklinde tasarlanmıştır. Örneğin, B1, A0 ve A1'in geometrik ortalamasıdır. B0 kağıdının kapladığı alan ise \sqrt{2}m²'dir (1m × \sqrt{2}m).

C serisi

C serisindeki biçimler, B ve C serisindeki aynı numaları kağıtların geometrik ortalamasıdır (örneğin, C2, B2 ve A2'nin geometrik ortalamasıdır). C serisi biçimleri genelde zarflar için kullanılır. Örneğin, bir A4 sayfası bir C4 zarfına konabilir. Veya bir A4 sayfası ortasından ikiye katlandığında, yani A5 boyutuna getirildiğinde, bir C5 zarfına sığar.

Tolerans:

Standartta belirlenen tolerans değerleri şöyledir:

* 150mm'ye kadar olan boyutlarda ±1.5mm,
* 150 ile 600mm arasındaki uzunluklarda ±2mm ve
* 600mm üzerindeki uzunluklarda ±3 mm.

kaynak: tr.wikipedia.org