bugün

geleneksel bir davete icabet etmektir.
anlamsız silsile. öyle son akşam yemeği tablosu gibi, işte ne bileyim davet eden kişi havarilerini toplamış neyin. mayasız ekmek bayramı gibi neyse.. ne güzel hıçkırıyorsunuz ayla teyzecim.
(bkz: hoşlanılan kadının iftara çağırması)
pandeminin tek faydası bu olmuştu. ev ziyaretleri bitmişti. birilerine gitmek ve onların gelmesi eziyet. şimdilik düşünmüyorum.
Pek sevmem.
Yerimden oynayacağım için.
Dün gittim ama yediğim salatanın yağı mahvetti gece 4 te mide bulantısıyla uyandım.
pandeminin tek faydası. ben de iftara gitmeyi sevmem. Ama yazın ortasında bu muhabbet nereden açıldı onu anlamadım. Bu arada doru yazılışı: "Teravih".
Misafirliğe gitmekten hiç hazetmeyen biri olarak bu davetlerine hiçbirini kaçırmam. Oruç tutmadığım zaman bile giderim böyle bir davet geldiyse. En sevdiğim yönü ise sofrayı sizin toplamıyor oluşunuz. Tabi insanlık yapıp yardım ediyoruz.
Genelde yapamadığım eylem. Zaten yemekli davetleri sevmem bir de iftar hiç çekilmiyor. Sonrasında teravi de kılmaya kalkarlar.
rakı içemediğim hiçbir davete gitmem.
Valla cumartesi pazar tam tamına 75 kişi ağırladım evde.
Mümkünse bayrama kadar hiç birini görmek istemiyorum, ben kendi yemeğimi yapar yerim.
Bugün gideceğiz. INSANIN evi gibi yok ama mecbur gideceğiz.
Iftarda yemeğe davet edilmek. Bekarlar için iyi de ya ne bileyim rahat rahat yemek yiyemiyorsun.
© copyright 2005 - 2026