hırlı

1. dogru, durust.

(bkz: hirsiz) (bkz: hirlisi var hirsizi var)

2. ayni zamanda kotu huylu anlaminda da kullanilir.

Kelime olarak "hır, hırlamak" sözcüğünden gelir.
Gürültü kavga çıkaran, kötü huylu kimse anlamındadır.
Zıttı olan hırsız ise, hırsızın çalma eylemini ses gürültü çıkarmadan sessizce gerçekleştirmesinden türemiştir.

hırsızın karşıt değil yakın anlamlısı olacaktı.

hırlı sözcüğünün kökü hır değil, hayr. dolayısıyla hır+lı değil hayr+lı=hayırlı.

devellioğlu lugatine göre hayr = iyi, faydalı, hayırlı, yarar.

ee peki arapça hayr sözcüğü türkçe lı ekini alarak hayırlı olması gerekirken nasıl olmuş da hırlı haline gelmiş derseniz, cevap basit: hatalı okuma yüzünden.

şöyle ki hayr sözcüğü arap harfleri ha, ye, re kullanılarak yazılmakta. ortadaki "ye" harfi ünsüz olmasına rağmen türkçede ı/i ünlü sesi veren ye ile karıştırıldığından hayr olmuş hır!