hayattan gitgide silinmek

tercih meselesidir. **

belki de yazacak birşey kalmadığından veya daha önce yazılanlar ile yaşanılan hayat arasında aslında ne kadar da çok fark olduğunu anlamaktandır bu silinme eylemi. ama çoğu kez tercih meselesidir, yani ölsek de kurtulsak bu aq dünyasından lafının eğitilmiş ve öğretilmiş bir bünye tarafından söylenmesidir. çünkü hiçbir ilk veya ortaokul terk insanı bu denli kendisini saklayamaz. kırsalda yaşayan kişilerin samimiyetinin kaynağı da budur aslında.

silinmeyi istemek kadar silme eylemini gerçekleştirecek şeyi, eşyayı bulmak da mesele ayrıca. hani adamın biri masa da masaymış ha diyor ya, silinecek şeylere üstünkörü bakıldığında yazı da yazıymış ha diyesi gelir silicinin bazen. örneğin; ergen yıllarda belleğe yerleşen baba-kurtacı-süper güç figürünün, bir akşam üstü kahvehane telefonundan kontörlü hattınıza gelen 'cebimde beş kuruş para kalmadı, o yüzden arayamıyorum seni' itirafı aslında ne kadar itiraftır? belleğimize bunu kim yerleştirmiştir, neden babalar belirli bir yaştan sonra çocuklarına gerçekleri söylerler de o bir yaşa kadar çocuklarını avuturlar yalanlarla? bunca yıllık tarihte kaç tane bünyede sağlam kaldı bu baba figürü yoksa biz mi hayırsız evlatız unutuyoruz olup biteni bir gece yarısı beynimiz zonklarken?

baba telefonundan bir kaç saat evvel evinizin önüne dayanan alacaklılar -ki resmi alacaklılar sizi mümkün olduğunca evinizin içerisinde 4 duvar arasında rencide eder o yüzdendir resmi kurumların binaları soluk renktedir ve o renklerde rencide olmuş bir çok insan sureti belirir, resmi olmayanlar ise facia- bir kaç güne tekrar gelecekse ve geldiğinde geçen gün aldığı cevapların aynısını alacaksa bu bir çelişki midir yoksa hayatın acımasız gerçeği mi? veya bu sorular ve sorunlar orta sınıf bir alacaklıyı ne kadar ilgilendirir? neden çoğu kez dibe vuran ve vurdukça ses getiren biz ve bize benzeyenlerdir ve neden böyledir? kader mi desek, hata mı yoksa nasıl başlarsak öyle gider mi? ve evde bulunan eşyalara haciz getiren icra memurları aslında bu iş için mi seçilmiştir veya kim seçmiştir? neden sürekli birilerinin birileri tarafından seçildiğinden sonradan haber alırız ve duyarsız kalmayı tercih ederiz kabulleniriz olup biteni seyrederiz? kimseye kusur etmeden ona buna rezil olmadan kırılmadan dökülmeden parçalamadan parçalatmadan yaşamamız önerildi hep tanıdık tanımadık kişilerce ama dibe vuruşumuz an meselesidir ve buradan diyorum ki bunca zaman yapmaktan kaçındıklarım benim tercihimdir ama bunca zaman yaşamak zorunda kaldıklarım kimin eseridir?

tanıdık tanımadık bir evin kapısı önüne geldiğimde çoğu kez evlenmeyi düşünüyorum. kapının diğer tarafında çocukların ve bir kadının olduğunu düşünmek beni heyecanlandırıyor. belki babam da böyle düşünmüştür uzun zaman önce. benim yaşımdaki erkeklerin babalarına benzeme oranı çok yüksek ve bir gerçek. çünkü genelde ev hanımı olan annelerimiz bizleri babalarımızın hatalarını, yanlışlarını ve kötü yanlarını zaman içerisinde görerek ve bu yanlışlara bizim karakterimiz üzerinde müdahale ederek yetiştirdi. yani kısmen de olsa baba-oğul zıt kavram. kudüs ise sadece bir şehir ismi. babamla yedi aydır konuşmuyordum. annem yüzünden olabilir mi?

kendine acıyan,
kendinle karşılaşmaktan korkan,
dünyadan kaçmak isteyen,
izlediği yolun hiç de iyi bir yol olmadığını bilen kişinin düşünceleridir.
gerçekten ''hayattan silinmek'' istemiyorsa
bu durumu değiştirmek için yaşamdaki güzelliği görebilme yeteneğini geliştirmelidir.

belli bir noktadan sonra kendinizi yokuş aşağı dururken freni patlamış kamyon gibi hissetmenizi sağlayacak durumdur. muhtemelen durumların en kötüsüdür.

(bkz: hayat belirli aralıklarla refresh lensin)

olur bu, doğrudur. kendini besleyen bir döngüdür. kişi bir şekilde silinmeye başlayınca, insanlar ona daha az dikkat etmeye başlarlar. hal böyle olunca kişi daha da bir silikleşir, giderek solar. genelde ilacı son bir hamle ile bir kız/erkek arkadaş bulup, kendi dünyanın efendisi olmaya çalışmaktır ama tabi kız/erkek arkadaştan tam verim alınmadan tekme yenirse o zaman oy benim dertli başım.

öğrencilikti, ıvırdı zıvırdı, hayat telaşesiydi bitirmektir. çalışma hayatının monotonluğuna kapılıp gitmek, makinalaşmaktır. devrelerimiz yanana kadar beklemektir. *

birincil ihtiyaçları mecburen yaşamak ikincil ihtiyaçları yoksaymaktır. güvenememek sevememek yediğinden içtiğinden mide şişkinliği haricinde bir şey anlamamaktır.
sevdikçe 4s kuralında hep mağdur taraf olmaktır.
hayattan gitgide silinmek silikmiş gibi yok sayılmak aranmamak sorulmamak paylaşılmamaktır.
*

Hayatın tercihlerden ibaret olduğunun göstergesidir. iyi ya da kötü günün, bir insan ömrünün nasıl geçeceği sadece tercihlerimize bağlıdır. Hayat silinenleri yazmadığı için; insan kendisi yazmalıdır. Silinmemek için mücadele etmek şart.