hayat neye benzer

Genç bir adam, dağın yamaçlarında bahar esintisi eşliğinde, şarkılar söyleyerek ilerliyor. Bu onun dağın zirvesine ulaşabilmek için attığı en rahat adımlar. ilerledikçe dikleşen yolda, Attığı her adımda bir gün kadar yaşlanacak ve her adımı biraz daha yorulduğunu hissettirecektir genç adama. Zirveye doğru ilerledikçe, şarkı mırıldanmaz olur genç adam. Çünkü o ardında bıraktığı yalancı bahardan eser kalmamıştır artık. Hava her adımda soğumaktadır. Yol gitgide daha da çekilmez bir hal alır. Nefes nefese, Zar zor yolu yarılamış ve dağın eteklerini kar kaplamaya başlamıştır. Tıpkı adamın saçları gibi, her adımda saçından bir tel beyazlamıştır. Yürüdükçe dik yamaçta, daha da eğilir omuzları. Yolun yarısını çoktan geçmiştir adam. Biraz dinlenmek ister yorulmuştur ve iyi bir iş başarmıştır. Sırtını kayalara yaslar ve bulunduğu yerden şöyle tepeden kuşbakışı bakar yeryüzüne. Zirveye yaklaştıkça daha da küçülmüştür insanlar gözünde. Hayır, o insanları daha da küçük görmeliydi. Ve olabildiğince yukarı en yukarı ulaşmalıydı. Ta ki o gözünde büyüttüğü insanlar gözden kaybolana ve tamamen yok olana kadar. ilerledikçe hava daha bir soğur ve her yeri kar kaplamıştır, Tıpkı amcanın saçları gibi. elleri titremeye başlar, adımları yavaşlar. Tekrar dinlenmek ister. Bulunduğu yerden yeryüzüne tekrar bakar. O gözünde büyüttüğü insanlar tamamen kaybolmuştur. Zirveye az bir mesafe kalmıştır Ve azimle yoluna devam eder. Biraz yol aldıktan sonra, ne ileri nede geri dönebilecek takati kalmamıştır. Olduğu yere yığılıverir. Birilerinin yardımı olmadan daha fazla ilerleyemeyeceğinin farkına varmıştır yaşlı adam. Belki aşağıda birilerine sesini duyurabilirdi ama katettiği mesafede onlardan çok uzaklaşmıştır. Zirveye ulaşabilmek uğruna yığıldığı yerde çaresizce kalakalmıştır. ruhu genç azimli ama bedeni yaşlı adam.

Hayat herkesin tırmandığı ama kimsenin zirvesine ulaşmayı başaramadığı bir dağa benzer.