güvenmemek

hayatı diken üstünde yaşayıp mutlu olamamak demektir.

asla huzurlu uyuyamamaktır.

hiç kimseye sınırsızca bir güven duyulamayacağı için, her zaman varolandır.

bi kere kaybedince kim nederse desin bi daha eskisi gibi olmayan durum. zorlasınız da, uğrassanız da hep içinizde acabalar kalır.

seçim değildir.
kazık yiyenlerin zorunluluğudur. aksi takdirde hayatta kalamazsınız.

kimi zaman insanın kendi samimiyetsizliğinden de kaynaklanır.

güvenmemeye temkin dersek belki... ancak tam anlamıyla bir güvenmeme durumu bana kalırsa kötü sonuçlar doğuracaktır. düşünsenize, güven ortamının olmadığı bir milleti.

iş ortaklığı kurduğunuzu düşünün. kasayı bırakıp bir hafta taile çıkmak istersiniz, o ay açık çıkar mı çıkmaz mı diye ya tatile gitmezsiniz, ya da tatiliniz zehir olur.

gönül ortaklığı yaptığınız, cananım dediğiniz kişiyi arkada bırakıp askere gidersiniz; lakin askerlik zehir olur. her gün -tabir uygunsa- "acaba boynuzlanacak mıyım?" korkusuyla yaşarsınız.

o yüzden insan -yine bana kalırsa- insan yönünü ortaya çıkarıp, güven insanı olmalı; güven vermeli ve güven duymalı.

düşünsenize, en tepedeki cumhurbaşkanından, köy muhtarına; komşunuzdan, eşinize herkesin güvenilir olduğunu.

ilişkileri bitiren olgudur. En yakin arkadaşı şüphedir.

hayata karşı hep bir tedirginlik içinde yaklaşmanıza sebebiyet verir.

bilhassa erkeklerin kaderidir. deli divane de olsan, ondan başkasına bakmayı bırakın, her baktığınızı o gibi görseniz bile güvenilmezsinizdir.

bu hadise erkekler üzerindeki lanet olsa gerek..

dalından şüphe ettiğin ağacın gölgesinde soluklanmayacaksın.

Ağaçta duran kuş, dalın kırılmasından hiç korkmaz. Onun güveni ağaca değil, kendi kanatlarınadır.

bir ingiliz atasözüne göre güvenmekten daha iyidir.

istisnalar hariç, kişi kendinden bilir işi.

sadece başkalarına güvenmemek kibirli bir budalalıktır. ancak en başta kendine güvenmiyorsa kişi işte o zaman bu bir zeka örneğidir.

Güven(meme)ktir. Malesef meme insana her şeyi yaptırır.

Güvenmiyorsun güvenmiyorsun da e bu sefer açıkta kalıyorsun. Ona güvenme, buna güvenme kimle beraber olacağız. Bazen hayatını güzelleştirmek adına riskler almalısın diye düşünüyorum. Hayat, yediğin kazıkların toplamıdır. Harekete geçmezsen daha mutsuz oluyorsun. Vasat bir yaşanmışlık, hiç bir şey yapmamaktan iyidir. Çabalamak güzeldir.

kendine güvenmeyen insan hiç kimseye güvenemez.korkularimiz ve hazlarimiz kendi icimizdeki dışa vurumlardir.

bir davranış biçimi. kendine güvenmemek mevzusunu ayrı tutuyorum tabii ki ama diğerleri için mesala; insanlara güvenmemek, çevreye güvenmemek, ve diğer çeşitli güvenmemek konuları insana mutsuzluk getiriyor mu getirmiyor mu diye düşündüm. hatta geçen bir arkadaşla konuştuk bu mevzuyu ondan açtım bu konuyu da zaten. kendisi dedi, güvenmemek aslında insanların kendi tercihi, ve bu kendi tercihinden mutsuz olduklarını sanmıyorum dedi. ve ekledi. - ama dedi ben mesela, hemen hemen herkese güvenirim dedi. dışarıyı göstererek, örneğin şuradan biri geldi yanıma mı oturdu, bir şey mi istedi, kalem istedi cart istedi curt istedi, konu açıldı, anlattıklarına güvenirim dedi. yine bir ama ekledi. fakat bu halimden son derece rahatsızım. insanların beni kandırabileceğini düşünmeme rağmen güveniyorum bir şekilde dedi. tabii ben dinleyici idim. ben de dedim ki o arkadaşa. - sen, insanlara güvendiğin için rahatsızlık duyduğunu söylerken, insanlara güvenmediğini söyleyen bir insanın mutsuz olmayacağını, mutlu olabileceğini söyledin. kendi için de düşünceni bilemem, müdahil olamam ama, çelişkiye düşmeden, içinden ne geliyorsa onu uygulamasın dedim. bilmiyorum iyi mi ettim söylemekle kötü mü. fakat düşündürücü bir muhabbetti. paylaşmak istedim.

güvenmek kadar güçlü hissettiremez. çünkü güvenen adamlar güvenleri boşa çıksa da sarsılmayacaklarını bilirler.

Güvenmek kadar korkutmaz insanı. Risk alınmaz güvenmezken.

bu devirde en makbul olanidir. ne demis atalariniz babana bile guvenme. devir kötü guzum..

herhangi bir olaya veya insana şüpheyle yaklaşmak.

Kimi zaman tercih değil,
Şartların sizi mecbur bıraktığı oldukça lezzetsiz bir hadisedir;
Yoksa kim her anı tetikte olmadan, insanlara güvenebilme konforuyla yaşamak istemez ki?

fazlası insanı yalnızlığa iter,
paranoyak biri haline getirir;
Dolayısıyla En güzeli kime güvenip kime güvenmemen gerektiğini ayırt edebilecek seviyede kendine güvenebilmek ve şüpheyi yaşam tarzı haline getirip hayatı kendine zehir etmemektir.