güller ve atlar

fatih akça'nın içinde yer aldığı esere adını veren şiiri.

annem, otel örüyor yalnızlığıma
gül eğiriyor kirmenden, içime dokuyor
elleri Allah’ın evidir, rahmidir yeryüzünün
o düpedüz çığlıklı bir şiirin peygamberidir
annem, avuçlarında atlar beslemiş sürüyor
çocukluğumun üşümüş saçlarına
beni bu insanlara verme, beni buralarda koyma

benzim nar döküyor kimse bilmez

dediler: sen bir yalnızlık şemsiyesi aç bize
uzun yollardan ve kalabalık atlardan geliyoruz

çıt sesini çağırdım, içimde kocaman orman boşluğu
kuşlar hep başka şairlerin şiirinde uçuyor, ne güzel
kimliksizim, beni düştüler nüfustan, sayılmıyorum artık
nereye gitsem orada hep eksik tabureler, sohbetler, çaylar

annem kuş topluyor şiirime