gitmek istemek

(bkz: bi siktir git)

özlenecek birşey bırakmayan eski sevgili küfründen kalan kin gibi olduysa her yer, öylece gitmek istemektir.
öylece gitmek, sonsuz asal sayı fazlalığında birikir. birikir de farketmezsiniz.
kendi ekseninde tur atıp geri gelen hatve çapı olursunuz. bi yerlere gidemezsiniz.

sonrası malum,
uzay boşluğu bile dolduramaz senden alınanları.

ama nereye olduğunu bilmemek.

Zamanı geldiğinde, gitmeyi istemek ve hemen ardından gitmek gerekir.

Hele hele "arkanı dòn ve çık" istenmiyorsun artık" kıvamı bir işaret aldıysan hemen git.

Git yahu git artık!

yaşanılan en ağır olaylardan sonra kaçıp kurtulmak istemenin akabinde gelişen his. kimsenin olmayacağı bi yer seçmek de cabası.

yanımda kendimi de aldığım sürece yapmak istemediğim eylem.

tükürüp hayatın yüzüne, yine de hayattan başka sığınacak bir köşe olmadığı, bütün köşeleri hayatın tuttuğu için kaçmak istesen de kaçamadığın, olsa olsa uzaklaşabildiğin bir yere gitmek... anca bu mümkündür. gitsem dersin; gitmek ne demek bilmezken. ya da dersin kapasam, sonra açsam süresini bilmediğim kadar kapalı tuttuğum gözlerimi ve burdan çok uzaklarda bulsam kendimi... olmaz ya istersin. istek bu, istemeden olmaz dersin.

için boştur derken sen bunları. yankı yapar düşüncelerin bedeninde. bir kalbine çarpar, bir beynine. ama gidemezsin işte. ne kadar gidiyorum işte dersen de kucağındasındır hayatın. oynar o seninle sen gideceğim ben dedikçe.

avucunda soğuk terinden ıslanmış bir kağıda yazılı, hafif mürekkebi dağılmış bir adres varsa başka... o zaman gidecek bir yerin vardır. nereye gideceğini bilmeden, sadece gitmek için bir yerler arıyorsan olmaz, nereye gidersen git boşluktur işte o zaman...

bazılarının hoşuna,bazılarının zoruna gitmek olarak ikiye ayrılır.

zaten gidiyorsun rahat ol serbest bırak kendini.

istemek yetmez eylemi.

yaşadığın hayattan yaşamak istediğin hayata geçişin anahtarıdır gitmek; seni tanımayan insanların arasında yeni bi hayata başlamaktır asıl istenen ama ancak gitmektir bedeli isteklerin.

özellikle havalar ısındıkça gelen istektir. tatilim geldi sanırım.

gidelim kaptan...
uzaklaşma vakti geldi bu diyardan
ardımızda hayal kırıklıkları kovalamadan
sopayla bizi
kaçarcasına ayrılalım bu öksüz limandan.
yalnızlık yapışmadan yakamıza
uzak sevdalara yelken açalım
bitmeden kalbimizin kadehindeki
son damla şarap
körkütük düşelim yabancılığın
aid olamamanın
soğuk, yosun kokulu kaldırımına.

kim ne derse desin
çekip gidelim kaptan
durulmaz yaradaki kan gibi.
üstümüze basar basar geçer bu şehir.
pıhtılaşmadan acılarımız
ve yosun bağlamadan yalnızlığımız
dalalım bodoslama bilinmezliğin
ortasına...

(bkz: ismail parlak)

birçok insanın zaman zaman yaşadığı duygudur. bazen korkaklıktan bazen cesaretten... ama gel gör ki işin aslı hiç öyle kolay olmuyor. hani filmlerdeki gibi; sırt çantana üç beş kıyafet koyup, biraz para alıp sonra ege'de bilmediğin ama sadece ismini duyduğun bir yere bilet alıp gitmek gerçek hayat filminde imkansız gibi.

bazen gitmek sınırlar ötesi eylemlerin yüklemi oluverir. daha bir cesaret gerektirir. ardında yaşadığın onca acı belki birazcık da mutluluğu bırakıp uzun bir süre dönmemek üzere gitmek... eskiden olsa kaçmak derdim buna ama insan yaşadıklarından sadece acıları hayatına ekince kurtuluş gözüyle bakıyormuş uzaklara.

ve bazen sadece bir insana sırf onsuz da hayata tutunabileceğini göstermek için gitmeli.

Yorulmuşluk, isyan, bencillik..
Tabi buların hepsi yaşanan şeye göre değişmektedir fakat yaygın olanı yorulmuşluktur. Gitmek istediği duyulduğu anda yapılamayacağı dank edince daha çok acıtır..