germania anno zero

(bkz: germany year zero)
(bkz: almanya sıfır yılı)

2. dünya savaşı ardından almanya'yı bir çocuğun hikayesinden yola çıkarak gösteren 1948 yapımı roberto rosselini filmi. savaşın ardından ortaya çıkan italyan yeni gerçekçiliği akımının özelliklerini taşıyor.

küçük edmundo, savaş sonrası utancından saklanan eski asker karl heinz ve babasının ve kardeşlerinin bakımını üstlenerek yavaştan fahişeliğe doğru zorlanan eva adlı üç kardeşin hikayesini izliyoruz. savaşın ardından evleri yerle bir olduktan ve birikimleri battıktan sonra iskan müdürlüğünün onları yerleştirdiği bir başka alman vatandaşının evinde sığınmacı gibi yaşıyorlar. hasta babaları yüzünden sürekli azar işitiyorlar. karl heinz'ın insan içine çıkamaması, eva'nın ise fazla iş imkanı olmaması nedeniyle aileye para getirme sorumluluğumu edmund üzerine alıyor ve oradan oraya sürüklenmeye başlıyor. bir gün eski tarih öğretmeniyle karşılaşıyor ve onun tarafından bir grup nazi yandaşının arasında pis işler yapmaya çekiliyor. pedofili özellikleri gösteren bu adam, ona hayatının akışını değiştirecek olan şeyler yaptırıyor.

aklımdan uzun süre çıkmayacak bir son sahnesi vardı.

savaş sonrası yıkık dökük bir şehirde yaşama tutunmaya çalışmak öyle güzel işlenmiş ki.

1948 yapımı italya'da çekilen filmdir. yönetmeni roberto rosselini. roma açık şehir, hemşehri ve almanya sıfır yılı yönetmen rosselinin üçlemesidir. film almanya da 2. dünya savaşı sonra açlıktan sürünen ancak ayakta kalmayıda başarmış bir çocuk edmund üzerinden anlatılır. filmdeki moloz yığınları, çökmüş evler, inşaatlar sadece yapıların değil insanlarında savaştan yorulduğunu ve yıprandığını gösterir niteliktedir. italyan yeni gerçeklik akımı filmde mevcuttur.

almanya'nın ikinci dünya savaşı'nın sonundaki yıkımını hem fiziki (ne de olsa 1948'de çekilmiş, daha haliyle avrupa'da bir sürü yıkık bina ve enkaz olduğu gibi duruyor) , hem de psikolojik açıdan ortaya koyan etkileyici bir film.

daha ilk 5 dakikada çocuğun yaşadıklarından ve verdiği tepkilerden ortamın ne kadar vahim halde olduğu anlaşılıyor ve bu tablo acıklı şekilde film boyunca detaylanmaya devam ediyor.

ibretlik. özellikle savaş çığırtkanlığını sevenlere izletilmeli. edmund'un babasının hastaneden döndükten sonraki hasta yatağındaki tiradı da ibretlik. tabii daha da ibretlik olan bütün bunların 12 yaşındaki bir çocuk üzerinde oluşturduğu yıkım.