fotoğraf karesinden mutluluklar

insanoğlu olarak yeryüzünde hep koşturuyoruz para kazanmak için, para kazansak saygınlık kazanmak için, iyi bi aile kurmak için, doymayan ego tatminimiz için ki hepsinin özü budur zaten devamlı bi curcuna içindeyiz.

yaşadığımızı unuttuğumuzu unuttuğumuzdan aslında sınırlı sayıda kalan mutlulukları da kaçırıyoruz mutluluğun peşinde koştuğumuzu sanıp aslında anlık mutlulukları heba ediyoruz.

şöyle ki düşünün liman manzaralı parktasınız fırtınalı kayıkları döven dalgalı bir deniz, fırtınadan olacak ki erken dönen balıkçılar ağlarını toplamakta aceleci hareketlerle, ağın arasında balıklar parıldamakta turuncu batmaya yakın güneş ışığı arasında, sıcak ama konuşuyomuşçasına uğuldayan bi rüzgarla birlikte uçuşan sarımtırak turuncu yapraklar, martılar var sesleriyle ayin yapan limanda dalgakıranların üzerinde bi silüet var cinsiyeti önemli olmayan ama mutsuzluğu simgeleyen, elinde siyah bi şarap şişesi, ayaklarına kadar uzanan yırtık bi palto var uzaklarda arıyo o da bişeyleri kaybedişleri,pişmanlıkları belki de mutluluğu oysaki hemen arkasında o mutluluk; ilerisinde bir kız çocuğu dört,beş yaşlarında, kırmızı kazağıyla aynı renkte olan balonuyla koşturan bi uçtan bi uca elinde simit var aslında yediğinden fazlasını martılara atan, sanki o dalgalardan daha hareketli meydan okurcasına aşağı yukarı zıplamakta kısa bacaklarıyla, kahkahaları martıları kıskandıran dünya hırslarından habersiz hayatı yaşayan bi kız çocuğu o, kıvırcık sarı saçları kanat çırpan gökyüzüne.

o manzarada mutluluktan habersiz iki insan var biri mutluluğu uzaklarda arayan yırtık paltolu diğeri benim bunları izlediğim yere gelir yanımdan geçer elindeki fotoğraf makinasıyla tek bi kare alıp döner gider. bunun adı sözde anı ölümsüzleştirmektir onların düşüncesinde, kimbilir belki gidip hiç bakmadan bilgisayarına aktarıcaktır belki de albümüne koyucaktır yıllar sonra hikayesi sorulacak ve sadece fotoğraf olarak kalıcaktır ya da silicektir evet bakmadan silicektir o anı eğer bizler ölümlü isek neden o anı yaşamayız da o kareye bakıp mutlu olmaya çalışırız hep merak ederim. fotoğraf karesinden mutluluklar budur.

mutluluğu fotoğraf karesine hapsetmekle hafızaya rezervasyon yapmaktır.

ihtiyaç duyulan her anda o resme bakıp o mutluluktan bir parça özümsemektir.