bugün

bir charles bukowski şiiridir.

fareler

babam fare yavrularını yakalardı,
canlıydılar hala,
tek tek
kalorifer kazanına attı onları.
kazandan alevler yükseldi
ve babamı o kazana atmak
geldi içimden,
olanaksızdı ama,
henüz 10 yaşındaydım.

''pekala, öldüler,'' dedi bana,
''öldürdüm orpsbu çocuklarını!''

''bunu yapman gerekmezdi!''
dedim.

''evi istila etmelerini
yeğlermiydin?
her yere minik minik
sıçar ve hastalık taşırlkar!
sen olsan ne yapardın?''

''evcilleştirirdim.''

''evcilleştirir miydin?
neyin var senin
allah aşkına?''

kazanın içinden yükselen
alevler sönmek
üzereydi.
çok geçti artık,
bitmişti.

bir kez daha
babam
kazanmıştı.
bütün ilhamımı kemirdi fareler
iğrenç, hastalıklı fareler
kırmızı gözlü, yabani fareler
tüyleri..bildiğiniz gibi değil;
pullaşmış, taşlaşmış, kirlenmiş:
ıslanmış..kurumuş.
aç değil açgözlüler
hem kirli, hem kibirliler
ilhamımı bitirdi fareler.
fareler şiiri alıntı veya kaynak değildir. bizzat, şairin ağzından yazılmıştır. daha uzun olmasına rağmen 3 kıtası hatırlanabilmiştir.

fareler

fareler evine çekmiş yosunu,
farenin elinden bıktım efendim.
arpaya, buğdaya dikmiş gözünü,
şimdi ankara'ya yazdım efendim.
*
ambara sakladım 3 tane kedi,
yine sapıtınca ekmeği yedi.
mahkemeye verdim kovuyor kadı.
şimdi, ankara'ya yazdım efendim.
*
o geleli görmedim sütü, yoğurdu.
bir kaşık alacaktım ki bağırdı.
o gün de ömrüm sondu.
fareler canıma kıydı efendim.
Şehirlerde iyidir, böceklerin artmasını engeller. Farelerin az olduğu yerlerde haşere çoktur.
güncel Önemli Başlıklar
© copyright 2005 - 2026