evlenmemek

30 yaşına kadar oldukça hoş bir durumdur. ama yaş ilerledikçe pişman olunur. çevrendeki herkes evlenmişse, tek başına kalmanın sıkıntısı yaşanır. evli olanlar genelde evli çiftlerle görüşmeyi tercih etmektedir. önce doğru kişiyi bulduğundan emin olduktan sonra, nikah masasına oturmak gerekir.

bazi tanimlamalara bakiyorum da: evlenememekle sıklıkla karistirilan seydir. anacim sen bari evlenemiyorsun lan. evlenmiyorum diye yeme bizi ahuhaha.

Kişiden kişiye değişen bir karardır. Çoğu insan evlenmek ister.

(bkz: evde kalmak)

en doğrusudur.

(bkz: genc kızların gelmiş geçmiş en büyük korkusu)

gerekli olgunluk seviyesine erişmeden hayattan belli zevkleri tatmadan evlenildiğinde tam bir işkencedir. bu nedenle evlenmemek bazen en doğru karardır.

aile kurmak gibi güzel bir olaydan mahrum kalmaktır.

hayatim boyunca aklima koyupta vazgecmeyecegim tek sey. evlilik esarettir.

evlenene kadar yapılan eylem.

bir tercihtir.

çocuk istemeyenlerin düşünebileceği bir şeydir.

Kadın iÇin konfor erkek iÇin zorluktur.

En güzeli. Bekarlık sultanlıktır hesabı. Hayat bekara güzel

an itibari ile hayalim.

kişisel bir tercihtir.

benim için öyle değil tabi, benim için kader gibi bir şey.

yahu sırf "meme" yüzünden evlenen arkadaşlarım oldu benim,

gelip bana "vallahi adgg alt tarafı bir delik, şey yap şey yap ondan da bıkıyorsun be" diyen kafadaki adamlar vardı.

adamın evliliğe bakışı bu aynen.

hani bunlar bile evlendi ama ben evlenemedim.

yani bazıları için evlenmemek bir tercih değil, bir kaderdir.

evlenmeyen insanların yaptığıdır.

bugün itibar ile karar aldım ve büyük ihtimal ile evlenmeyeceğim.

he kız bulamaz mıyım ? bulamayabilirim şimdi artistlik yapmanın bir anlamı yok da geçen bir kızı yine terk ettim. ondan önce yine terk ettim. hatta onlar beni terk ettiler onlara fazla ilgi göstermiyorum diye.

ama sonra durdum düşündüm. neden ben dayanamıyorum kızlara ? neden sıkılıyorum ? neden belli bir süre sonra nefret ediyorum ?

ben her şeyde onu arıyormuşum çünkü. bitmemiş. 8 sene önce başlayan bu aşk bir şekilde bitmemiş. onunla alakalı o kadar gerzek şeyler bana normal geliyordu ki şimdiki kız arkadaşlarımda onları görsem deliriyorum. ama onda tatlı duruyordu. sevimli duruyordu. güzel duruyordu.

peki ben bu şekilde başkasını severken nasıl hayatıma birini alabilirim ? çok denedim onun gibi birini sevmek için ama yok olmadı işte. denedim olmadı. ailem evlenmemi istiyor ama ben evlenmek istemiyorum ben onunla bir hayat geçirmek istiyorum ama o olmuyor.

çünkü beni sevmiyor. neden biz de dizidekiler gibi olamıyoruz lan ? bundan 8 sene önce büyük ihtimalle sıfatımdan dolayı bana yüz vermeyen kız şimdi benim karizmatik ve yakışıklı halimi görüp bana aşık olmuyor ? çünkü 8 sene önce de sıfatsızdım hala sıfatsızım.

affedersiniz arkadaşlar ama böyle hayatın amına koyayım. işimde de mutsuzum. her şey hep ters gidiyor.

ailenin beklentisi var. çevredekilerin beklentisi var. sen her şeyi doğru yaparken göze sokmamak için gizli yaparken bir baltaya sap olamayacak adamlar sırf göstererek yaptıkları için senden daha çok tutuluyorlar.

bu hayat bize gelmedi be. zaman mı olmadı düzen mi olmadı yoksa başka şeyler mi bilemiyorum.

yaşamak için bile bir sebep bulamamış iken evlilik neden ki ?

zor geliyor artık içinde yanardağlar patlar iken dışarıya sanki bir göl gibi sakin olmak. bıktım artık içimdekileri saklamaktan.

işi gücü artistlik olmasına rağmen benden daha çok sevilen yengemin kardeşinden.

ben daha doğru daha düzgün hareket etmeye çalışır iken benden daha başarılı olduğu düşünülen kuzenimden.

o kadar uğraşmama ve çalışmama rağmen sırf doğruları söyledim diye yalan söyleyen arkadaşımın benden daha iyi maaşlı ve daha düzgün bir iş bulması.

olmadı kardeş olmadı. biz dünyaya ayak uyduramadık. o zaman uydurmaya çalışmanın da bir anlamı kalmadı. 27 sene denedik. hep kaybeden olduk lan. tek sebebi işi düzgün yapmaya çalışmak. düzgün sevmek. düzgünce değer vermek. düzgünce elinde geleni yapmak. gizlice. sessizce.

hadi allah'a emanet o zaman sevgili dünya. valla seni hiç sevemedim. zaten toprak sevilir mi amk. bok içindesin lan. sürekli sana tezek karıştırıp bir şeyler yapıyorlar.

Tamamiyle tercih meselesidir...

Zaten 24 ümde mezun oluyorum*, bu zamana kadar hep kuruş hesaplamış, hep gittiğim yerde bi gözümü telefona dikmiş durumdayım. Bi telefonla konuşsam hemen sorarlar kafayı uzatıp o kim o kim diye. şöyle bi kaç sene içimden geldiği gibi yaşayamadan mümkün değil evlenmem. 30 A kadar yolu var. Ondan sonra birini sevemezsem de canım sağolsun.

Valla çok büyük bi özgürlük hayalim yok sözlük. Sadece izin almadan ya da birilerine haber vermeden geçecek bi kaç sene istiyorum. Ne bileyim ulan adam gece gündüz çalışıp harçlık veriyor, ben buna veremem bu parayı demeden. yine hava kararmadan dönerim eve eğer mutlaka yapmam gereken bi iş* olmazsa. sadece Kafam bozulunca montu kapşonu çekip karanlıkta biraz yürüyüp dönmek istiyorum.

Yalnız kalmak istiyorum kısaca. Ulan evde donla gezebilmek istiyorum.

Ben evlenmek için aşık olmam gerektiğini düşünüyorum. Aşık olana kadar da evlenmeye niyetim yok.

Ruh eşi denir ya onu bulamazsam bulaşmayacağım bir müessesedir. Büyük sorumluluk getirir tahmini evlenme yaşında 30-35 arası olacaktır belki daha erken evlenebilirim ama çok düşük bir ihtimal bazen planlamadığımız birisi girebilir hayatımıza öyle biri ile belki üniversitede okurken bile evlenme ihtimali vardır onunlayken aklınız Yok olur sadece o olur mesela nasıl selim ileri aşktan nefret ediyorsa bende bunun bir benzeri aşık olmaktan hatta aradığım kadını erken yaşta bulmaktan korkuyorum. Sebahattin Ali'nin içimizdeki şeytan romanındaki bir sondan korkuyorum.

bu hayattaki en zor kararlarımdan birisi olacak eylem.
Aşk geçici. Bir zamanlar yazması için dakikalar tutarken rutinleşen ilişkilerde artık kısa kesse de işime baksam modu oluyor. Böyle düşündüğün bir insanla aynı evde yaşamak. uuuu haram.
en iyisi evlenmemek. leylekler bir tane kız çocuğu getirsin kafi.

bazı insanların ruhu buna uygun olmayınca, bazı talihsizlikler yaşayıp doğru insanı bulamadıklarında yaşadıkları şey. düşünmeden evlenip çocuklarını ve kendilerini mahvedenleri görünce çok saygı duyuyorum.

Toplumumuzda hiçte hoş karşılanmayan bir durumdur. Zira kendimden biliyorum daha 33 yaşında olmama rağmen sanki evlenmemiş olmak bir kusurmuş gibi, sanki evlenmek bir başarıymış gibi sürekli bir elştiri bombardımanına tutulmak hiçte hoşuma gitmesede pekte iplemiyorum.

Not: karşı değilim lakin evlendiğine değmeli insanın.

bu işler kısmet işi. bende istiyorum ailemi kurmak ama olmayınca olmuyor. hayırlısı.