ev ekonomisi

toplumun hayat seviyesini yükseltmek için ev ve aile hayatının öğretilmesi bilimidir. temel amacı toplumun en küçük birimi olan ailenin huzurunu ve refahını sağlamak ve korumaktır.
bazı üniversitelerin meslek yüksek okullarında ön lisans düzeyinde eğitimi de verilmektedir.

son zamanlarda alt üst olmuş ve bir o kadar da yüklenilmiş ekonomidir. annelerimizin kendi kendilerine kıt kanaat yaptıkları tasarruf ve birikimlerdir. artık birikimi geçtim sadece tasarruf ile ayakta kalmaya çalışan bir durumdayken, ödenmemiş ve karşılıksız çeklerin, senetlerin sayısı zibil gibi artmış hükümette parasızlıktan ek kaynak aramaktan elindeki malvarlıgını teker teker elinden çıkarıp bu ağır yükün altından kalkmaya çalışan bir şirket misali kendi özkaynakları olan tekel, telekom vs.. gibi değerlerini satarken aynı şekilde borç batağında olan ailelerin, insanlarında zaman zaman sineğin yağını bile çıkardıkları ekonomi çeşididir.

evet bu halk geçmişte çok kıt dönemler, karneli ekmekler gördü lakin o zaman elimizde özkaynağımız dahi yoktu oysa şimdi yıllardır binbir güçlükle elde edilmiş özkaynakları satarak, pazarlayarak satmaya çalışan bir hukumet. aslında krizlerin gelişi (felaket tellallığı yapmayım ama) ev ekonomilerinden belli olur.

t-hsirtlerden tozbezi, tencereden vazo yapmayı öğreten ders.

ev ekonomisi demek; eve gelen açılmasına izin verilmemiş, çukulat, cam şeker vb. paketlerin bi başka eve, gidiş nedenlerine uygun olarak, kaynak aktarımı hesabı isale edilmesi de demek. *

altıncı sınıfta verilen bu dersten aklımda kalan tek şey çatalı kaşığı nasıl tutacağım, sofra düzeni hakkındaki anlatılanlar vs. bir de en zevk aldığım ise, elişi faaliyetleriydi. bir öğretmenimiz vardı, çantasında diş ipi taşırdı. diş ipini hafife almayın. çok önemlidir diş ipi.

ev ekonomisi dersinde yaptığım ödev dönemin parasıyla 60 milyon türk lirası tutmuştu. o zamandan beri iktisattan tiksindim, ekonomiden iğrendim, imkb'yi bırakıp imdb'yi takip ettim.

ev kominisi'nin ablasi.

ortaokulda verilen bir ders.

zamanında bir dünya dolusu para harcadığım ve süper zeka adamlara bile sarkaç ve kumaş işlemesi yaptırılmak zorunda bırakılan türk işkencesi.

ortaokul'dayken öğretmenimin "günün birinde çulsuz kalırsanız bunları yapıp satarsınız ehehe" mesajını verdiği ve sikindirik şeyler öğrettiği ders. hatırladığım kadarıyla kıl testere'yle ahşap bi' saat, köpek desenli kaneviçe bi' tablo, kırmızı elbiseli bi' kadının olduğu yine kaneviçe bi yastık, salak desenli bi ahşap tepsi ve çiçekli böcekli vitray çalışması yapmıştık. acaba ileride böyle şeyler yapıp para kazanabilirmiyim diye düşündüm şimdi de.. sanırım hayır. yani neymiş?

tamamen gereksiz.

kadınların uzman olduğu ekonomidir.
--spoiler--
Karısının bayat ekmeklerden yaptığı tatlıyı
Çok beğenmeyerek ama
Yine de bu tasarrufunu takdir ederek
Boynu hep kıdemli bir atkının içinde saklıyken
Hep bir şeylere birilerine küsmüş gibi
Yürüyen...

Memurlar.
--spoiler--

ortaokul yillarindan animsadigim bu derse, okul mudurumuzun yillar once sinif ogretmenliginden emekli olmus yaklasik 80 yasindaki karisi girerdi. elisi yapar, tisort boyardik. bir ara yemek falan da yapmaya basladik, gun duzenliyorduk sinifca artik. oyle feminen bir derstir iste.

patates, patates ve makarnadan kaynaklanır.

bugun salkım domates alırken yükte hafif çeksin diye saplarini kopardim. artik ben de ev ekonomisinden anlamaya basliyorum galiba. domatesin 3.5 lira olduğu bir dünyada ailemi aç koymaktan korkuyom. burcumu degistirsem faydası olur mu acaba?

Fakir vafılı yaparak ev ekonomisini idare ediyorum.

Yarım somun ekmek, arasına ucuz şokella, 1 tane de muz.

Fakfakir vafılı.