esrimek

günleri sayıyorum yılların hatrı var diye
hamd kapısındayım sonunda vuslat var diye ...

ıssız kentin sönmüş sokaklarındayım,
çiçekler daha yeni açmış
tomurcuklar goncalara renk katmış ,
kaldırım lar aşkının ardından sayılır
sırma bakışlar seher vaktine yazılır .

ufka yolculuğa çıkmış köhne gemiler
bugün esrimek gibi süzülür derinlerde,
kayalar birbirine çarparak ses çıkarır
yabancı diyarlar kim bilir hangi ellerde .

ben yine bugün esrimek gibiyim
sarsmış harabeler dökük
yahut bir kaç viran gibiyim
köşeye inzivaya çekilmiş
ve beyhude bir yolcu
zara dağlarda divane gibiyim ...

kalemim yama tutmaz bugün
mürekkebim azık,
yollar kıvrık
sözlerim arzu,
ağıtlarım türkülere yanık .

hasret doluyum bugün
gönlüm huzur, yüreğim özlem
gözlerim umut kapısında
yarim, ellerimin duasında
ve bugün
sema ya yönelmiş derviş gibiyim,
ney sesi kalplere ilahi
bir gün vuslata kavuşurum billahi ...

öz türkçe kökenli bir sözcük.

Nesne almayan bir fiil olmasına rağmen, alkollü içki içerek keyifli ya da kendini yönetemez bir duruma gelmek, sarhoş olmak. diğer anlamı aşk veya herhangi bir nedenle coşmak, kendinden geçercesine bir coşku duymak, coşup kendinden geçmek.

Çoğu dilde birbirinden farklı bu iki durum yine farklı sözcüklerle tanımlanır. Üstelik birden fazla sözcükle. Oysa uzun yıllar göçebe yaşamış türk dilinde, tek bir sözcük kullanılması enteresan fikrimce.

Ekşi kımız içip esridi, kâr etmedi.

Nihal Atsız.

Kendinden geçmek anlamında kullanılır.

kendinden geçmek.

(bkz: mest olmak)
(bkz: sarhoş olmak)

öztürkçe'de sarhoş olmak.