esnaf

öğrenci olmayan abilerimize verilen isim.

bir kısım esnaf, tartıya tabi bir mal aldığınızda nedense arzulanan miktara ilk tartıda ulaşmak için anlamsız bir çaba sarf eder. belli ki esnaf için bir izzet-i nefis meselesidir bu durum. ikinci kez tartmamak, ekleme ya da çıkarma yapmamak için çeşitli taktikler geliştirilir. ağırlıkları kefeye çottadanak atmak, "biraz fazla olsa olur mu" demek hatta başka yere baktığınız anlarda eksik bile olsa "tamam oldu bu" tavrıyla hemen paketleme işlemine geçmek esnaf tarafından uygulanan ve müşteriler tarafından anlamlandırılabilmiş hareketlerden bazılarıdır.

iktisadi faliyeti nakdi sermayesinden ziyade bedeni çalışmasına dayanan ve kazancı ancak geçimini sağlamaya yetecek derecede az olan sanat ve ticaret sahibi kişidir.

ister gezici, ister bir dükkan veya bir sokağın belli bir yerinde sabit olsun, iktisadi faaliyeti nakdi sermayeden ziyade bedeni çalışmasına dayanan ve kazancı ancak geçimini sağlamaya yetecek derecede az olan sanat ve ticaret sahipleridir.

argoda kötü yola sapmış olan kadın. bir diğer anlamı(mecazi):
başlıca düşüncesi mesleğinin inceliklerinden
yararlanıp bunları karşısındakinin zararına kullanarak ve
meslekte kötü örnek oluşturarak çok para kazanmak olan kimse.
bu bağlamda (bkz: laf sokan esnaf)

Esnaf, sınıflar demektir. Bağımsız çalışan, sermayesi olmayan, kol ve beden gücüne dayanarak iş yapan girişimciler. Zanaatkar ve küçük ticarethane sahipleri. DPT sınıflandırmasını temel alan bir sınıflandırma şöyledir:

Hizmet Grubu

Gıda: Bakkal, kasap, celep, sebzeci, meyvacı, sütçü, yoğurtçu, lokantacı, kebapçı, köfteci, uncu, kepekçi, tatlıcı, börekçi, yağcı, pastacı, muhallebici, dondurmacı, kuruyemişçi, zahireci, pazarcı.

Ulaştırma: Şoför, nakliyeci, taksici, motorcu, at arabacı, bisikletçi, servisci.

Dinlenme, Barınma, Eğlence: Hancı, otelci, kahveci, kıraathaneci, gazinocu, meyhaneci, sanatçı, müzisyen.

Temizlik, Sağlık: Berber, hamamcı, banyocu, kurutemizlemeci, ütücü, kolacı.

Giyim: Konfeksiyoncu, manifaturacı, tuhafiyeci, eskici, kavaf, trikocu.

imalat ve Tamirat Grubu

Gıda: Değirmenci, fırıncı, uncu, ağdacı, pekmezci, pestilci, yağcı, mandıracı, sucukçu, pastırmacı, konserveci, leblebici, şarküteri.

Dokuma: Dokumacı, halıcı, kilimci, örücü, ipçi.

Giyim-Kuşam: Terzi, kunduracı, gözlükçü, fırfırcı, düğmeci, şapkacı, gömlekçi, iççamaşırcı.

Deri: Saraç, tabak, köşker, semerci, eğerci.

Ağaç işleri: Marangoz, mobilyacı, ambalajcı, bıçkıcı, doğramacı.

Madeni eşya: Demirci, bakırcı, kalaycı, tenekeci, sobacı, tornacı, frezeci,tesviyeci, dökümcü, nalbant, kesici.

Metal olmayan eşya: inşaat malzemecisi, toprak eşyacı, kireççi, alçıcı, beton eşya, taşçı, mermerci.

Oto: Oto tamirci, kaportacı, boyacı, karoserci, şasici, elektrikçi, döşemeci, radyatörcü, lastikçi, kaynakçı, camcı, motorcu.

Elektrik: Tesisatçı, malzemeci.

Yapı: Duvarcı, boyacı, badanacı, sıhhi tesisatçı, camcı, mozaikçi, sıvacı.

Yayın: Matbaacı, ciltçi, ambalajcı, kırtasiyeci, tercüman, çevirmen.

türkiye de sanayileşme bu kadar yaygın değilken, halkın büyük çoğunluğunu oluşturduğu meslek erbabı.
(bkz: bakkal)
(bkz: kahveci)
(bkz: kilitçi)

bir sehrin kultur, ahlak seviyesini gosteren orta halli is ve ufak dukkan sahibi insan.

(bkz: nerde o eski istanbul esnafi)

türkiye de sayıları 4 milyon civarında olduğu rivayet edilen, devletten iş talep etmemiş, kendi işini kendi kurmuş atılımcı insanlardır.

büyük parekendeci kuruluşlar karşısında sermaye azlığı sebebiyle, oldukça güç durumdadırlar.

küçük hacimli alımlar yaptıklarından, büyük parekendecilerden daha pahalı satış yapmak zorunda kalmaktadırlar.

birleşip büyük bir güç haline gelmeleri gelecekleri acısından gereklidir.

ister gezici, ister bir dükkan veya bir sokağın belli bir yerinde sabit olsun, iktisadi faaliyeti nakdi sermayeden ziyade bedeni çalışmasına dayanan ve kazancı ancak geçimini sağlamaya yetecek derecede az olan sanat ve ticaret sahipleridir.

arapça kaynaklıdır, sınıfın çoğuludur.