ephialtes

borges'in her dizesi ruhun dehlizlerine usulca sokulan, hançeri gülün kalbine saplayan şaheseri.

Düşler var düşün ardında.Her gece
Yitip gitmek isterim karanlık sularda
Üstümden gündüzü yıkayan, ama bu katıksız
Sular altında, bize en sonuncu Hiçliği sunan
Edepsiz harikanın nabzı atıyor bu hüzünlü saatte.
Bambaşka yüzümü yansıtan ayna olabilir.
Bir dolambacın git gide büyüyen tutukevi olabilir.
Bir bahçe olabilir.hep bu karabasandır.
Dehşeti başka dünyalardan
Adı konulmayan bir şey.
Bana ulaşır söylencelerin ve sislerin dününden;
Tiksinilen imge retinaya yapışır kalır
Lekeler uykusuzluğu tıpkı gölgeyi alçalttığı gibi.
Neden boy verir benden bedenim dinlerken
ve gönlüm kalmışken yapayanlız, şu ahmak gül?

Jorge Luis Borges

kardeşi otos ile anlaşıp tanrılara savaş açan, hera ile artemis i kaçırmayı düşünen fakat bunu başaramayan mitolojik karakterdir. zeus yıldırımlarla çarpar, apollon okları ile öldürür. ama bu cezalara rağmen ephialtes ve otos ölmez.

bunlara zeus en son olarak yılanlarla hades te bir sütuna bağlar ve sonsuza dek bir baykuşun ulumalarını dinlemeye mahkum eder.