eksilerek yaşamak

zaman geçtikçe sıradanlaşan duygular, olaylar ve kişilere bu aşınmanın artıklarıyla bakmaya başlamaktır.

aşınmaktır. ruhen, duygusal olarak, vicdanen aşınmaktır. aşınarak, eskilerek yaşamaktır. her bir duygu, her bir hissiyat budakları ise bir ruhun, o budaklardan arındırılmasıdır. sonunda dönüşülecek şey ise sadece bir "sap"tan ibarettir.

bölünerek çoğalma gibidir, her zaman kötüye gider. * *

aynı ben değilim ben...
biraz daha
arttı azalış.
el ayak çekiliyor günlerimden,
ve yalnızlık hüzün vermiyorsa
galiba ömrümde
bir şeyler yanlış...
vakitsiz gitmiş bir bahar
ya da
bir bahar eksik yaşanmış.

her geçen gün ben'den bir şeylerin kopmasına rağmen ayakta durabilmek, umursamamak bazen farkında olmamaktır.