duygusal intihar

en çok ihtiyaç duyduğum olay. duygularımı öldürmek ve yeniden yeşetrmek istiyorum anasını satim. her seferinde daha derine giren neşter daha derinden akan görünmez kanlar.

duydularımı büyük boy çöp torbasına doldurup dibi balçıklı bir göle atsam,
ya da kafasına vursam en büyük hayalimle.
duygularımı boğsam bir gece vakti gizlice.
özgürlüğüm için pusu kursam.
aklımdan çıkmayan her duygusal yıkım için kurşunlar doldursam şarjörüme.

duygularımı öldürdüğümde yok olur ruhum. gülemem... gülmeyi özlerim, öldüremem!

duyguların esiri olmaktır.

bütün duygılarının ölmesi ve insanın buna bile bile izin vermesidir.

(bkz: depresyon)

(bkz: 7 yaşam) filminin sonunda gerçekleştirilen intihardır. şimdi söylemeyeyim süprizi kaçmasın.

duygularımı, hislerimi, hatta dahada ileri gidip heyecanlarımı öldürdüm. evet, onlar artık ölüler... geriye sadece güvenmeyen, inanmayan en önemlisi hissetmeyen yanlarım kaldı. bu beni mutlu etti mi? mutluyum? hayır!
şimdi al bunları, hem beni, hem kendini nasıl oyalarsan oyala da, zaman geçsin söylemi.