ditty

şukelada hep karşıma çıktığını yazacaktım aha sayfayı açtım yine ditty'in entrisi. malesef yazarın vefat ettiği yazıyor sayfalarca...

allahtan rahmet ailesine ve yakınlarına baş sağlığı diliyorum.

şukelaların sevaplarını artırır inşallah.

uludağ sözlüğün büyük jestine mazhar olmuş insan. zira, uludağ sözlük sayfasını ilk açışınızda ditty'nin entryleri karşılıyor sizi. bu durum ne kadar sürecek bilmiyorum ama bu zarif jestinden dolayı uludağ sözlük moderasyonunu gözlerinden öpüyor, kulaklarının arkasını en şehvetli dil darbelerimle uyarıyorum.

hic tanımadım, entrylerini bile son 1 haftadır yapılan sukelalar sayesinde dogru duzgun okuyabıldım ama sonucta ortak bir noktaya sahibiz acizhane yazmaya calısıyoruz. allah rahmet eylesin, mekanın cennet olsun. birgun oldugumuzde umarım arkamızdan sana okunan kadar rahmet okunur..
(bkz: #3690222)

allah rahmet eylesin. mekanı cennet olsun...

ara sıra entrylerini okusamda kendisi ile hiç tanışmamıştık..

hayat fani, mekanın cennet olsun ditty.. ailesine baş sağlığı ve sevenlerine sabırlar diliyorum..

infosunda gördüğüm kırmızı "offline" yazısının bir daha hiç online olmıyacağını bilmek adamı derinden etkiliyor.

Az çok tanışmışlığımız mesajlaştığımız vardı kendisiyle, sözlüğe giriş yaparken gelişmeler butonuna tıklayıp üzücü haberi almak gerçekten zor geldi bana, üzgünlük ve şaşkınlığın verdiği etkiyle kelimeler kıfayetsiz kaldı, sözler boğazıma takıldı, kendisine allahtan rahmet, sevenlerine, ailesine ve uludağ sözlük ahalisine baş sağlığı dilerim.

şu hayatta hiçbir şeyi kafa takmamayı bize anlatan yazar.

bir gün varsın bir yoksun işte, bir gün bir sözlükte yazarsın ertesi gün yazma gibi bir şansın olmaz.

daha da önemlisi yaşama şansın olmaz.

belki planları vardı,yapacakları vardı daha ama olmadı işte.

belki hiç tanımadım onu, sadece 2-3 entrysini okudum sadece ama üzülüyor insan işte.

bir yerlerde gencecik bir insanın veda etmesi koyuyor insana.

seni ne kadar tanimasam da sozluge her girdigimde izlerinle karsilasmak derin bir aciya boguyor beni. keyfim kalmiyor, yazasim gelmiyor. durumuna tikliyorum, online olamayacagini bile bile. bakiyorum hep offline. sonra su soruyu soruyorum kendime. acaba sen mi offline, biz mi offline? ve yine keyifsiz bir sekilde ben de offline oluyorum...

(bkz: inna lillahi ve inna ileyhi raciun)

allah rahmet eylesim, allah yakınlarına sabır versin hepimizin başı sağolsun...

hiç tanışma fırsatımız olmamış olmasına rağmen ölümüne çok üzüldüğüm adaşım. allah rahmet eylesin.

yakınlarına ve tüm sözlük ahalisine başsağlığı dilediğim.

daha gençti ditty. özel mesaj boımbardımanlarını özlemek yapabileceğim tek şey. cem çok seviyoruz seni hepimiz. yürekten. sana edilen dualar seni selamete kavuştursun inşallah.

gittin ya gittin iste baska soze ne hacet.

tanımadığım yazar. ama uludağ sözlüğü büyük bir aile gibi gördüğümden ölüm haberini duyduğumda üzüldüğüm yazar. mekanı cennet olsun.

kendi nick altındaki yazıları artık okuyamayacak yazar. sana bir özel mesaj atmak istedim cem. adın buymuş sanırım. çok şey yazmak istedim özel mesaja. boş ver diyecektim örneğin, biten hayatına üzülüyorsundur bizim gibi belki de. ya da belki de benim şu satırlarımı okuyor ve ne kadar yanıldığımı düşünüyorsun. bunu bilemem elbette, zira ölüler okuyabilirler mi bilmiyorum.

gittiğin yerde bir çevre düzenlemesi yaparsın, şöyle genişçe bir ulusözlük mekanı ayarla olmaz mı? er veya geç yanına geleceğiz nasıl olsa. iyi veya kötü geleceğiz.

hayatlarımız ne kadar boşmuş değil mi cem?

bize üç oda bir salon bir hayat verilmiş, içini doldurmaya uğraşıyoruz her sabahtan akşama. oysa ki bunun ardında koca dünyalar kadar mekanlarımız olabilecekken, biz ölümlü vücutla koşturup duruyoruz.

sen şanslı bir ölüsün sanırım. düşlerin, düşüncelerin yetişebildiğin kadarıyla bizlerle.

salak gibi nikinin yanındaki soru işaretine tıkladım bu gün. öldüğünü öğrendiğim günden beri, inanmak istemeden izliyorum entrylerini. sana aitlikleri kadar, sana ait olmamalarını istiyorum sanırım. sen olmamanı yani, ölmemeni.

ama biliyorum, pamuk ipliğine bağlı hayatlarımızı, azrail tırnağıyla alabiliyorken, sen bunca insana ölümünün ardından yazılar yazdırdın. belki de üzdün azraili cem. o bizi üzmek istemezdi sanırım.

güle güle git kardeşim, mekanın cennet olsun, ruhun huzurlu olsun, ben biliyorum ki, Allah, sevdiği kulunu erken alırmış.

sana imreniyorum.

yaşamın anlamsızlığını bir kez daha gözler önüne seren yazar arkadaşımız. allah rahmet eylesin, sevenlerine sabır versin.

şimdi öğrendim...keşke o son çalan telefonu duysaydım..keşke telefonumu açsaydın cem..izmirde konaktaydım..bütün gün...ah be cem...hani istanbula gelecektin..hani kafalarımızı bi dünya yapıp gezecektik..ah be cem...
özel mesajım çok sık yanmaz..yine sensindir diye açtım...açmaz olaydım...tanrım gerçek değildir sanki dedikçe yağmur gibi döküldü dakikalar simsiyah ekranımda.
artık hiçbişeyin anlamı yok.

yaratılmış tüm kavramlar piç. evet.

Allah rahmet eylesin. inşallah gittiğin yerde mutlusundur.

başımız sağolsun. umarım sevildiğini bilerek yaşamıştır.

her ne kadar kendisini tanımasam da vefat haberi içime bir hançer gibi saplanan yazar arkadaşımız. ailesinin başı sağolsun, sabırlar dilerim.
nur içinde yatsın...

edit: eksi mi? yuh be arkadaş, nasıl bir insanmışsın sen...

mekanın cennet olsun.....

allah rahmet eylesin, kendisi aslinda olmemistir, yeni bir hayata yeni bir baslangic yapmistir.