dicto simpliciter

istisnaları göz ardı ederek yapılan akıl yürütmelerdir. “Bütün”, “her”, “asla”, “daima”, “her zaman”, “hiç bir zaman” gibi kelime ve tâbirlerin geçtiği hükümlerin yanlış oldukları, birkaç istisnâ göstererek ispatlanabileceği için bunları kullanırken çok dikkatli olmak gerekir.

Örnekler:

“Bütün kuşlar uçar”
“Bütün domatesler kırmızıdır”

“Her zaman ,hepsi”gibi ifadeler kullanılmadığında dahi doğan anlam “her zaman,hepsi” gibi ifadeler kullanıldığı gibi olduğundan sonuç aynıdır. O yüzden önermelerde ya “hepsi, her zaman” ya da “bazıları” bazen” ifadeleri kullanılmalıdır.
Bir hükmü ispatlamak, inkâr etmekten daha kolaydır. Bir hükmü geçersiz saymak için, o hükümle ilgili bütün noktaların bilginiz dahilinde olması gerekir. Yani, “yok” diyebilmek için, bu “yok” ile alâkalı bütün ‘var”ları bilmeniz gereklidir. Meselâ, bir kitap içinde herhangi bir cümlenin olmadığını iddia ediyorsanız, bu iddianızı ispatlamak için, kitaptaki her bir cümleye vakıf olmanız gerekmektedir. Her zaman bir istisna çıkabileceğinden sınırsız genelleme yapmaktan kaçınmaya çalışılmalıdır.Bütün kuğular beyazdır demek için bütün kuğuları tek tek görmek gerekir. içlerinden bir tekinin rengi beyazdan başka bir renk ise önermeniz yanlış çıkacaktır.