dediler

"sorsan ikimizde maviydik ama birimiz deniz, birimiz gökyüzü. anlatabildim mi?" -dexter

"dünyada görmek istediğin değişimin parçası ol." -prison break

"sürekli alaycı ruh halinin güçlü bir depresyon belirtisi olduğunu biliyor muydun?" -dexter

"oz’un geri kalanında kimse kendisine davranılmasını istediği gibi davranmaz." -oz

"gerçek sadece bir algı meselesidir." -fringe

Aklıma şunlar geldi;

Deli dedileğrr
Girdi aramıza kara kedileğğr.

"dünden ders çıkar, bugünü yaşa, yarın için ümitlen." -albert einstein

"Ellerini cebine sok, görünmezsin."
Jil Dölöz

bir şey olmuyorsa ya daha iyisi olacağı içindir, ya da olmaması gerektiği içindir.
-mevlana.

güven nasıl boş ve itici bir kelimeydi artık gözümde, içinde bulunduğum bu durumdan sadece kurtulmak istiyordum. bu duruma geleceğimi hiç düşünmezdim. henüz çok küçükken güvenilir ve toplumca herkesin sevdiği saygın biri olmayı hayal ederdim ve bu hayalimin gerçekleşeceğini düşünerek gururlanırdım birden. fakat şimdi, her şey tam ters durumdaydı. birine ona güvenmediğimi söylediğim için güvenilmez olmuştum. karşımda tüm çaresizliği ve zavallılığıyla duran bu insan bana güvenmediğini söylüyordu. insanlara güvenemem, sana hiç güvenemem dedikçe üstüme üstüme geliyordu, bağırarak, çağırarak konuşması da cabasıydı. bu müşterim beyefendiyle geçirdiğim sıkıntılı vakitler, sadece ondan ayrılmak istememle ilgiliydi. denilene göre ayrılmanın da bir uslubu oluyordu. hemen geldiğim gibi, bir gün içinde olmuyordu. nedendi? buna karar veren neden sizdiniz? yaptığınız zaten daima zorbalıktı, insanların üzerinden geçinen varlıklardınız, atölyenizde çalıştırdığınız çocuklara hak ettiklerini ödemiyordunuz ki, zorbaydınız ve zorba kalacaktınız. ben bu yaptıklarınızı görmemek, sizinle ilgilenmemeyi artık bir dakika bile istemiyorsam neden karaktersiz oluyordum, bir insana güvenmiyorum demek, neden hakaret görülüyordu, sana güvenenler olduğu gibi, güvenmeyenler de olabilirdi. insanlar tamamen akıl almayan varlıklar olabiliyordu. ya da sanırım ben dünden beri -arada sırada- bu durumu düşündüğüme göre, yaşamak meselesini çok abartmıştım. söze çok kanmıştım. sözn önemliliğine, dilin gerekliliğine çok atılmıştım. hayır, önemsizlerdi, yalan bile denilebilirdi her söze. yaptıkları, yaşadıkları berbatça şeylerdi ve başkalarını da yanlarında tutmak istiyorlardı. türlü roller keserek erteliyorlardı, sömürmeye bakıyorlardı, sömürgeciliği oynuyorlardı. sanırım eğleniyorlardı bundan. kesinlikle eğleniyor. kesinlikle elinde, cebinde para tutmak güzel onlar için. dışarıda güzel bir dünya var, kesinlikle ilgileri yok. dışarıda sadece iş yapıyorlar. içeride sadece iş yapıyorlar. yazıklar, yanlışlar.

"einstein 'iki şey sonsuzdur' demiştir. evren ve aptallık. ben şahsen aptallığın sonsuz olduğuna tanık oldum." -teen wolf.

"yoksul görsen besle kaymak bal ile
garipleri giydir ipek şal ile
öksüz görsen sar kanadın kolunu
kimse göçmez bu dünyadan mal ile."

barış manço

"Kadınların gülümsemediği bir şehrin erkekleri cesur olamazlar."

Murat Menteş

"geçmemize izin ver yoksa kendimi vururum!" -doctor who

görsel

“kirpileri seviyorum. tanrının güçlü bir espri anlayışı olduğunu gösteriyorlar." -fringe

"yalanlar, birilerinin gerçeklerle kirlettiği güzel hikâyelerdir." -how i met your mother

"eğer iki yüzlü olacaksan en azından birini sevimli yap." -marilyn monroe

"Biz ikimiz ayrı ayrı çok güzel şiirleriz fakat bir araya geldiğimizde bir devrik cümleden ileri gidemiyoruz" - Leyla ile Mecnun.