ciftlikteki gece

melih cevdet anday şiiri.

ot almaya gittikti kalver çiftliğine,
on araba, ne güzeldi kıyının elma rengi,
ikindiye doğru kızardıkça kızarmış.
yoksul köylerin sessizliği de katıldı
akşamın dar yolunda bize.
susup kalmıştık tüylü harupların
ve kederin çiti boyunca garip.
derken türkü çağırmaya başladı asker.
uyanan güzel bir deniz rüzgârı gibi,
yarım bir sevinç gibi gökyüzünden inen.
şaşkın bir kuş gibi ardımız sıra koşar.
gecenin sarnıcına düştü boş bir yıldız,
çam kozalağı gibi gümbürtüyle,
atlarımızın kusursuz sessizliğinde,
yaşlı zeytinlerin altından girdik
ölmüş ot kokulu çiftliğe, sıcak;
sonra çözdük hayvanları, bıraktık
uçsuz bucaksız otlağa karanlıkta.
arabada, samanların üstünde yattım.
ya atlar çekip giderse, unutmam,
uykumda onlarla otladım.
gözüm ve dudağım şişmişti sabahleyin,
ağulu otlak sineği ısırmış.
ağzımda çıtır çıtır saman.
baktım, kırk adım ötemizde atlar,
ala ala kırk adım yol almışlar,
uzun gecenin uykusuz otunda.