cenaze pidesi

ölü evinde verilen kıymalı pidedir.
ayran ile beraber plastik tabak içinde ikram edilir.

elimi süremediğimdir.
cenaze evinde su bile içemeyenler el kaldırsın.

uzak duranları anlamıyorum. en nihayetinde yerken ölü eti çiğnemiyorsunuz. bildiğin kıymalı pide işte. belki biraz soğuk, belki biraz ölgün.

Genellikle ölen kişiyi toprağa defnettikten sonra aile sıraya geçer ve başın sağolsun dileğinde bulunulur.

Aile seremonisi bittikten sonra sıra cantık ya da pide, yöreye göre değişkenlik gösterir - dağıtan birileri olur. Pideni alır, bir sonraki kişi ayranını verir ve biraz ilerde çöp poşetini tutan birileri olur ve çöplerini oraya atarsın.

Bu gelenek önemlidir. çünkü ölen kişiyi hastaneden alıp yıkamaya götürmek, ordan cenaze namazını kılıp defnedileceği mezarlığa gidilmesi süreçtir. Katılanların acıkmış olması ve ölenin ruhuna gitmesi açısından iyi bir gelenektir.

olmaması gereken bir adetin hayatımıza soktuğu kavram. arkadaş adamın yakını vefat etmiş onun üzüntüsünü bir kenara bırakıp millete yemek yedirme derdine düşürüyor insanı maalesef.

olması gereken cenaze sahibinin yemek vermesi değil, cenazeye katılanların, komşunun, akrabanın cenaze evine yemek getirmesidir.

yüce diyanetimizin din işleri yüksek kurulu başkanlığı da bir soru üzerine şu cevabı vermiş:

"Bir yakınını kaybetmenin üzüntü ve sıkıntısı içinde olan cenaze sahiplerinin, taziye için gelen misafirlere yemek hazırlayıp sunması ilave bir telaş ve sıkıntıya sebep olacağından mekruh görülmüştür (ibn Âbidîn, Reddü’l-Muhtâr, III, 148). Bunun yerine komşular veya yakınlarının, cenaze sahiplerine ve gelen misafirlere ikramda bulunmaları sünnettir (Tirmizî, Cenâiz, 21).
Bunun yanında cenaze sahiplerinin mezarlıkta veya evde helva, ekmek gibi şeyler dağıtmalarının dinî bir dayanağı yoktur. Dinî bir gereklilik olarak görmeden yapılmasında bir sakınca olmayacağı söylenebilirse de bu tür uygulamaların kısa süre sonra cenazeyle ilgili bir dinî hüküm olarak algılanması tehlikesi bulunmaktadır. Dolayısıyla bu ikramlar dinî bir zorunluluk olarak yapılırsa, bid’at ve hurafe sayılır. "

kaynak : https://kurul.diyanet.gov...rda-bulunmasi-uygun-mudur-

zaten genelde konu komşu, akraba organize eder bu işi. mesela cumartesi günü karşı komşumuz ayşe teyzenin muhterem eşi veli amcayı kaybettik. uzun zamandır hastaydı amcamız. iki iyilikten bir iyilik noktasındaydı..evet pazar günü pide ayran organizasyon görevi bendeydi. gönüllü üstlendim. severdim rahmetliyi. mesela.

genellikle cenazelerde verilecek yemek için konu komşu, akraba tarfından organize edilip cenazeye katılanlara dağıtılsa da, organize edecek konu komşusu veya akrabası olmayan cenaze sahiplerini zor durumda bırakır.

her cenazede yapılıyor olması da zorunlulukmuş gibi algılanacağı için azalarak değil bıçakla keser gibi hayatımızdan çıkması gerekir bu kavramın.

ayrıca her kim bir cenazede cenaze sahibine en ufak bir yardımda bulundu, bulunuyor, bulunacak ise allah ondan razı olsun.

Buna ilk kez yakın arkadaşımın cenazesinde tanık oldum. Daha mezarlıkta cenaze defin edilir edilmez kim olduğunu bilmediğim birileri tarafından pide ve ayran dağıtımı yapılmaya başlandı. Şaşırdım ve yiyemedim tabiki. Sanırım bu adet yeni yeni türemeye başladı. Mezarlıkta ikram yapılmaz. Yani daha önce hiç denk gelmedim. Belki istanbulda yapılıyor uzun zamandır. Anadolu şehirlerinde böyle bir adet yok. Ayrıca ikram cenaze evinde mevlid sonrası yapılır. Cenaze evinde 3-4 gün hiç yemek pişmez. Yakın çevrenin ve akrabaların organize edip getirdiği yemekler yenir ve gelenlere de ikram edilir. Aile zaten acılı ve kederli durumdadır. Bir kaç gün zaten bu ikram telaşını ne düşünecek ne de yapacak durumda değildir. Ben bu yeni adet haline gelemeye başlamış ve cenaze sahibi kimseleri bunu yapmaya zorunlu hale getirmiş bu ikram olayını bir türlü anlayamıyorum. Bunu aile düşünmez, düşünemez. Bunu cenaze yakınları, konu komşu düşünür ve organize eder.

ölenin ruhuna ithaf edilir.. ikram etmek gibi yemekte sevaptır.. lütfen bu sevaptan mahrum kalmayınız...

eskiden cenaze evine yemek getirilirdi, yapamazlar diye. şimdi tam tersi oldu.

Eğer ölü evinde uzun süre kalan bir ekip var ise onları doyurmaya yönelik doğal bir olaydır. Zaten acısı büyük olan ne yiyebilir, ne de içebilir..Allah sevdiklerimizle bizleri sınamasın. Kalanlara sabır versin. Evet doğrudur, ayrılık en çok kalana koyar.

bizim köyde kolu komşu eder hazırlar böyle şeyleri ev sahibi zaten acılı bir günde bir de bunları mı düşünsün?!

Olmazsa olmaz ritüel...tüm aşamalar esnasında acılarla birlikte açlarda düşünülerek atılan bir adımdır...yanında ayran ve baklava ile süslenir...

geçtiğimiz ay liseden bir arkadaşımızın cenazesi için toplanıp başka bir şehire gittik lise tayfası olarak. gitmeden yakınları ile görüşerek cenaze pidesinin masraflarını, dağıtımını biz üstlendik. çünkü aslında olması gereken ve bir çok yerde olan budur. ama kimi zaman bu külfet cenaze sahibine kalır ki bence çok ayıp ve yakışıksız bir durumdur.

babyshower gibi son 10 yılda ortaya çıkmış saçmalıklardan birisidir. kim başlattı lan bunu?

Kıymadan çok soğan olan kapalı pide çeşidi.

Ağız doluyken ayran eşliğin de şöyle denir,

-allah rahmet eylesin iyi insandı.

Köylerde eskisi gibi nüfus yok. Cenaze memlekete gelmeden Kazan’lar yakılacak. Çorbayı, eti ve pilavı yapacak aşçı’da lazım. Merkezdeki kebap salonuna 100 tane pideyi 10 tl den yaptırsan 1.000 tl eder. 2 aşçı maliyetine aradan çıkmış oluyor yemek işi. Kısacası ekonomik.

Pideciler bu işi çok sevdi.

konya'da bunun daha üst versiyonu var.

(bkz: etli ekmek)