bursa

gidinceye kadar binbirtürlü fantastik hayaller kurup, gördüdükten sonra beni hayal kırıklığına uğratan şehirdir, osmanlı ya başkentlik yapmış , içerisinde bir çok tarihi zenginlikler barındıran bu kent resmen kaderine terkedilmiş, tarihi ama her yanı tarumar edilmiş bir yapı gibi durmaktadır.
bu nasıl bir sehircilik anlayışıdır anlamak mümkün değil. yüzyıllık hanları, hamamları, camileri, çarpık ve düzensiz yapıların arasına adeta hapsedilmiş sanki geçmişin izleri silinmeye çalışılmıştır elbirliğiyle.
keşke hiç gitmeseydim bursa ya , hayallerimde tasarladığım şekliyle kalsaydı zihnimde hep. nerede o evliya çelebinin bursa sı nerede şimdiki bursa yazık güzelim şehirlerimizi katlediyor iş bilmez yöneticiler.
neyse ki güzel insanlarıyla bir nebze olsun hafifletti içimdeki öfkeyi , bursa halkının o sıcak samimi tavırları da olmasa daha derin olacaktı hayal kırıklığım. inşallah bir daha gittiğimde daha güzelleşmiş görürüm kapitalizmin kirlettiği bursa yı.

vazgeçemediğim şehir. şu atamalarda bile bursa'ya yakın diye kocaeli'yi memeleketime(bingöl) tercih ettim. yok ötesi bunun.

tanım: karşılaştırma yapmak gerekirse, ankara'dan çok daha güzel şehir.

Gidiyorum son defa bursa'dan. kimse yok, yalnızım, gece olmuş, heryer sessiz.

aslında düşündümde yalnız değilim, anılar var yanımda. beynimin bir köşesine sıkıştırmışım onları. sadece bu gece değil, her zaman yanımdalar.
ciğerlerimi patlatırcasına soluyorum bursa'nın havasını ilk defa. özleyeceğim bu havayı bundan sonra. en büyük mutlulukları da, en büyük hayal kırıklıklarını da bu şehirde yaşadım galiba. Hava hafif rüzgarlı, sigaram bitmiş. unutmuşum pakedin bittiğini, almamışım... Öğlen almıştım oysaki. ne çabuk bitirmişim, senin havanı sanki bir daha soluyabilecekmişim gibi, her zaman yaptığımı yapıp sigara solumuşum ben yine.
Bu gece... Yabancısın bu geceden sonra. Zaten ne kadar tanıdık ki birbirimizi değil mi? Bu sefer ağlamak yok. pişmanlık var ve çaresizlik ... Ait olduğum yere gidiyorum aslında. Seni sevdim ama hakkını veremedim, sense beni sevdin mi, hiç bir fikrim yok.

Hayatım boyunca yaptığım 5. ayrılık bu. En kötüsü bu gecesi. gittiğimi bile bilen yok neredeyse. Dedim ya, sadece anılar var yanımda.
Bir de kalp burukluğu... Aşkı da burda öğrendim ben. Gelir gelmez seni sevdim bursa kızı, giderkende hala kalbimdesin.
Biliyorum çok fazla değer verdim ona. Belki de haketmediği kadar... Verdiğim değerden pişman değilim ama, pişmanım kendimden, hiç olmadığı kadar. Keşke, ah keşke...
Ne içten bir "ah"tır bu allah'ım. Anlatamıyorum, betimleyemiyorum, sadece "hissediyorum" sadece!

Kafamdaki anılar sürekli canlanmak istiyor, doktoru olan ben ise, ölü bir hücreyi tekrar canlandırmak istercesine çabalıyorum umutsuzca. Durduramıyorum bu çabayı... ölü olan ben mi yoksa anılar mı acaba?
Daha çok uzatabilirdim hissettiklerimi yazmayı ama hissettiklerimi anlatabilme yeteneği yok ne yazıkki bende. zorlarsam daha fazla, iyice saçmalayacağım galiba.
Vay be bursa! Geldiğimde çocuktum, gittiğimde ne olduğumu bilmiyorum şu anda. Elveda, "bursa".
Bitti...

Edit: sabah oldu, terminalden çıktım. Hava yine hafif rüzgarlı, sigaramı yakmışım bu defa, hiç meşhur olmayan ankara havasına inat. Gözüme ilişen ilk tabelada ise şunlar yazmaktadır: " ankara bir başka güzel şimdi." içimden bir küfür salladım bunu okur okumaz ama 10 saniye gibi sonra acaba dedim. Haksızlık mı yapıyorum sana ankara. Pek sanmıyorum ama...
Yinede: tekrar merhaba, "ankara".

gemlik'e doğru denizi görüp şaşırmadığım şehirdir. şairlerinde hayran kaldığı şehirdir. tarihte yolculuğa çıkmış gibi hisseder insan kendini. ayrıca memleketimdir benim. yeşildir.

An itibariyle arkadaşın "allam bu şehirde üniversiteli olmak vardı,başka türlü tadı çıkmaz bursa'nın,yemin ediyom yaa." şeklinde tweet girmesine neden olan ildir.

arap birliği 2013 turizm başkenti olacak şehirdir. umarım şehrimize biraz olsun faydası bulunur.

http://www.google.com/url...yuqz8hqhtzuslgdrhrmajfaqw

bursaya ilk defa gelinir, arkadaş görükleden heykele nasıl gideceğimi telefondan tarif eder;

-küçük sanayide in ordan metroyla çeyreküstü durağında inersin
+nasıl..anlamadım...ne durağı?
-çeyreküstü..çeyreküstü durağında in.
+hmmm..ok anladım geliyorum.

sonra kendi kendime; ulan amma enteresan duraklar varmış burda, insan çeyreküstü diye durak yapar mı, te allaam yaaa..

diye konuşulur...ardından metroya binilir ve çeyreküstü durağının aslında şehre küstü durağı olduğu anlaşılır!!

çeyreküstü=şehreküstü

metroya binince gülsem mi ağlasam mı bilemedim, iyi ki etraftan birilerine sormadım çeyreküstü durağına nasıl gidebilirim diye, rezalet bi durum olabilirdi.*

çekirgeden bursaya bakmak adeta göz banyosudur çok şanslıyımki balkondan kafamı çıkarında o güzel manzarayı görebiliyorum allah beni bursadan ayırmasın.

evinizin balkonunda rahatça uyuyabileceğiniz şehir.
şu an bulunduğum yerdir aynı zamanda.

(bkz: gemlik) * * * *

(bkz: bursa nerenin başkentiydi)

bursa candır.

akp'nin en çok oy aldığı illerden.

(bkz: yeşil bursa)

çok tutucudur.

şehir dışında bulunduğun sırada, her hangi bir kişinin 'nerelisin' sorusuna gururla cevap vermemizi sağlayan şehirdir. bursa bir tanedir.

sonradan gelenler için alışma süreci uzun sürebilen, vakit geçtikçe dar kaldırımlarına, kolay ilerlemeyen trafiğine, apaçisine, emosuna, kalabalığında kaybolmaya alışılan yeşil şehir.

gri sanayi şehri.

(bkz: bursa yı terk etmek)

bir denizi eksik güzel şehir.

an itibariyle staj için 40 günlüğüne kalmaya başlayacağım şehirdir, şehire yabancıyızdır ama görüklede kalacak yer bulunmuştur, öyle varsa canı sıkılan, bir akşam cadde üstünde veya ziftte muhabbet edilmek istenir.*
ayda yılda bi geliyoruz bi de benim için zirve yapsana sözlük diye içten geçirilir.*
ilginç bir 40 gün olacağı kesindir.

o değil de ben niye geniş zaman eki yemiş gibi entry giriyorum hiç bilemedim.

neyse bursada bulunun yazar arkadaşlara duyrulur.

burdayken istanbula hiç gidesimin gelmediği şehirdir.
güzeldir,yeşildir.

şehirden uzaktayken; görülen bir pet şişe nin üzerinde adının yer alması bile gülümsetebilen, şehre ait şarkılar, kişiler ve kimi mekanlar düşünüldüğünde biriktirilen kini savuşturmaya yarayan dengesiz şehir. genel itibarda mahalle profilleri sabit kalamamıştır son yıllarda. gecekondularla sitelerin iç içe görüntü sergilediği aynı zamanda fabrikalarla yeşilliğe tek kadrajda rastlanabilirliği yüksek olan, sabahları neresinde olursanız olun bulutlarla sizi karşılayan git gide yabancılaşan kent. çeşitlilik zordur şehrim. bu kadar göçü ben kaldıramıyorken yaprakların, lodosun, güneşin, kuşların ne düşünür bilemiyorum bile.

bu şehre iş için gelen fransız'ların bu şehri şu şekilde tanımladıklarını duymuştum: "gri bir sanayi şehri".

şuanda yağmurla ıslanan canım şehrimdir.

her yönüyle herşeyini çok sevdiğim canım memleketim.

Yaşadığım, büyüdüğüm yerdir. Ancak Cumhuriyet Caddesi'ndeki tramvayı yeşildir. Trafiği gün geçtikçe kötüleşti. insanları çok değişti. Kimsenin kimseye saygısı kalmadı. Bursa'daki güzel kızlarda "macır kızlar". Onun dışında burada güzel kız bulmak zor kardeşim. Bursa Teknik Üniversitesi de Kestel dolaylarında kurulacaktır. Güzel yerler görmek istiyorsanız Mudanya, Nilüfer bir de Kestel'i gezmelisiniz.

24 ünde Bursa hayalkahvesinde konserde olacağım şehir.

Bu sehre ilk kez gelmis gibi uzun uzun yazasim var burayi. Cunku defalarca gelip gittigim sehirden simdi ayrilirken sevdigim bi koku yanimdan gecti sanki. Kapadim gözlerimi ve buyuk ihtimalle son kez icime cektim.
Hem cok yakin hem cok uzak. hem her kösesi tanidik hem de her yer yabanci sanki. Bi yanim firsatin varken yerles iste kal bu sehirde derken diger yanim git burdan digebildigin kadar uzaga der. Bir de yagmur varsa veda etmek daha mi zor ne? Ya da yagmur sadece bahane.