bulgur elekcisi

bir at veya eşek arabasının arkasına yerleştirilmiş, seyyar değirmen gibi bir şeydir. amcalar, bu arabalarla mevsimi geldiğinde sokak sokak gezer, kışlık bulguru hazırlayacak kadınların ayağına kadar hizmet götürürdü.

bulgur, yukarıdaki hazneye konulur, alet çalışınca bulgur incelir, ince bulgur bir taraftan, bulgurun kepeği diğer taraftan çıkardı.

mahallenin çocukları daha çok bulgurun kepeği ile ilgilenirdi. eşek arabası daha mahalleye girer girmez, çocuklar peşinde sıralanır, evden toz şekeriyle tatlı kaşığını kapan arabanın arkasına dizilirdi.

tabi bulgurun kepeğine talip sadece çocuklar değildi, elekçi amcanın kendi payıdır bu kepek. onun için kolay kolay vermezlerdi çocuklara. adamın da bir şey yapacağından değil, eşşeğe yedirecek kepeği... gerçi eşek şekerlemeden yerdi bulgurun kepeğini. ben bir kaç defa anlatmaya çalıştım, şekerli olunca daha bir güzel oluyor diye ama nafile. aaaa dedi, iiiii dedi başka da bir şey demedi hayvan.

bu bulgur elekçisi amca mahalleden ayrılana kadar çocuklar peşini bırakmazdı. artık bir üst mahalleye geçti mi çocukların alanı biter, üst mahallenin çocukları ellerinde toz şekerle eşeğin arkasındaki yerlerini alırlardı.

kepeği de eşşeği de özledim be !!!