bilyeli araba

(bkz: 80 li yıllar) ın en gözde oyuncağıdır. 2 önde 2 arkada 4 veya 2 arkada 1 önde 3 bilye tekerlekli olanları vardır. mahalle marangozundan temin edilen tahta ve çivilerle bizzat çocukların kendileri tarafından yapılan bu araç ile rampalı sokaklarda cirit atan çocuklar şimdi yerlerini hazır satılan kaykaylara bıraktılar.

ön dingile bağlanan ipiyle son derece kullanışlı bir de dümeni olur bunun dümenden. yukarıdan kendinizi koyverdiğinizde sokağı kesen caddeden gelebilecek arabalara önlem olarak yokuş sonuna doğru kaldırıma doğru çekersiniz ipleri. ama her sokağın azılı bir teyzesi vardır herdaim kafayı camdan çıkarıp insanı canından bezdiren.

"bilyalı"nın sesi insanı nasıl rahatsız eder, anlamadan büyürsünüz. (allah o teyzelerden yapmasın kimseyi)
(bkz: erkek fatma)

istanbula özgü birşey gibi gelir bana hep. arka sokak oyuncağıdır. fren yapılır ona özene özene, önlerine çiviler çakılır, isimler kazınır, en güzel bilyeleri almak için çocuk yaşta beyazıt polonya pazarına gidilir, onlar bi güzel yağda bekletilir bir kaç gün. bilyalı bir kültürdür herkes bilemez.

bir dönemin en meşhur çocuk oyuncağı, hatta bu alete oyuncak demek haksızlık olabilir bildiğin çocuk aracı. genellikle köy yerlerinde tercih edilen bu aracın tekerlekleri köylerde ağaçtan yapılırdı. toprak yollarda kullanıldığı için aşınma süresi uzardı. üzerine iki ya da üç kişi binip bayır aşağı allah ne verdiyse hızlanmak ve bir taşa takılıp üç kişi farklı yönlere yuvarlanmak en eğlenceli yanıdır.

yapımı için;

http://www.acilsoru.com/b...i-araba-nasil-yapilir.htm

görsel

bugün beni 20 sene geriye götüren arabadır.

Teferruatlı iştir bilyeli araba yapmak. Öyle masonik Şişli bebeleri bilmez. Önce ıvır zıvır hurda bulunup eskiciye satılır oradan gelen parayla Çıkma bilya alınır. Bilya alınırken içindeki misketlerinin tam OLMASINA Özen gösterilir. Daha sonra elde yeni ALINAN bilyalarla mahalleye gidilir. Pazar kurulan sokaklarda boş arsalarda zincirli pazar tezgahları vardır. Bu tezgahlar itinayla kırılıp tahtaları alınır. Bu esnada gruptan bir kişi erketede Gözcü durur. Yakalanılırsa genelde sağlam bi zopa yenilir. Daha sonra elde tahtalarla sokağa gelinir. Bu sefer de keser yoktur. Birisi zor bela bir keser bulup getirir. Pazar tezgahının tahtasından çıkan Eğri Çiviler Kaldırımda düzeltilir. Birisi mutlaka keseri eline vurup ağlar. Bu esnada vazifeyi başka bir çocuk devralır. Beynelmilel araba bir süre sonra yapılır artık iş arabaya binmeye gelmiştir. Bu arada sonradan gelen çocuklar bu sürece katılmadıklarından arabaya bindirilmeyecekleri söylenir. Sağlam bir kavga çıkar. Birinin burnu kanar ağlaya ağlaya eve gider. Elde araba şöyle yeni asfaltlanmış Yokuş aşağı bir sokak aranır ancak zor iştir istanbul'da öyle sokak bulmak. Hele ki Yokuş aşağı sokaklar hep varoş mahallelerdir ve yolları çok bozuktur. Her neyse sokak bulunur arabaya binilir. Arabadan düşülür minik avuçların içine taş girer dizler yara olur. Sokakta yaşayan evlerin anamız Yaşında kadınlarından binbir Türlü küfür duyulur. Akşam olur eve gidilir Araba kömürlüğe saklanır. Dizler yara para olduğundan anneden bi temiz zopa yenir. Arabaya bindirilmeyip dövülen çocuğun anası gelir durumu anneye anlatır anne bir daha döver. Akşam olur baba eve gelir yalandan odada ders çalışılıyordur. Pazarcı orospu çocuğu tezgahını kırdığımız için babaya şikayet etmiştir bir de baba döver. iner kömürlüğe arabayı kırar. Ağlayarak uyunur o gece. Ertesi gün anlaşılır ki o gün o arabaya binen bütün çocuklar dayak yemiştir. Hatta bazıları sizin elebaşı olduğunuz gerekçesiyle konuşmamaya Çalışır. Konuşmazsan konuşma pezevenk çok da tın.

Bugün 3 Yaşında Oğluma akülü araba aldım çok sevindi kerata. Bu araba meselesi rahmetli babamla benim aramdaki gibi büyük bir krize dönüşmediği için çok mutlu oldum ama bir yandan da kendi arabasını kendisinin yapamayacağı o zorlukların arkasından gelecek Mutluluğu bütün zamane çocukları gibi hiç bilemeyeceği için çok üzüldüm. Hayat çok garip.