beşiktaş lisesi

içinde Ahmet Hoca gibi baba bir adamı barındıran (lâkin kendisi şimdi yenilevent lisesi'nde müdürdür)beri yandan hangi öğrencinin velisiyle özel görüşsem de bugünü de kârlı kapatsam diye düşünen bir Nevin hocası olan,2003 yılında mezun olduğumda herşeye rağmen iyi ki de bu okula gelmişim dedirten bana ömür boyu sahip olabileceğim dostlar kazandıran,sahiliyle ünlü,bahçenin altından Çırağan Saray'ına gizli geçit olduğu rivayet edilen(!),kızların Burçin Hoca'ya erkeklerin Burçin Hoca'nın ayakkabılarna hasta olduğu,aynı zamanda okulda ki her türlü spor branşlarına Beşiktaş'ın lisanslı sporcularını alan buna bağlı olarak beden hocalarını ve müdürü BJK ırkçısı olarak tanımlayabileceğimiz,kağıt üzerinde Resim Hocası olarak kayıtlara geçen Ziya Hocanın,boyadan,renkten,perspektiften çok spor sınıflarında ''hatun nasıl tava getirilir?'',ilk gece dikkat edilmesi gerekenler diye ders vermesi ve sabahları oğlunun Barbour'unu giyerek bizi yarması,Felsefe Hocası Şentürk'ün okul öğrencileri arasında isminin yüzüne karşı: ''Şuayip Hocam yazılıları okudunuz mu?'' diye telâffuz edilip (ağız alışşkanlığı) akabinde başından aşağıya kaynar sular dökülen,kantinci Şeref ve Mehmet ikilisinin paso futbol turnuvaları düzenlediği ve her sene okulun kendi dershanesine gitmediği hâlde üniversiteyi kazananları ''Beşiktaş Lisesi Vakfı Dershanesi Gurur Tablosu'' diye sergileyen,sahip olduğu ender coğrafi konumundan ötürü büyük ilgi gören ilim irfan yuvası.

''yeni adı her ne kadar beşiktaş anadolu lisesi olsa da orası bizim için hep beşiktaş lisesi olarak kalacaktır''

zamanında beşiktaş kız lisesi olan okuldur. okulun ilk karma olduğu sene benim gibi beşiktaşta oturan arkadaşlarımla birlikte topuklarımız kıçımıza vura vura koşturarak kayıt yaptırdığımız yerdir. okul açıldığında bir avuç erkek olan bizler kendimizi cennet te zannediyorduk keza bir erkek başına ortalama 60-70 kız öğrenci rahat rahat düşüyordu. üstüne üstlük ilk karma dönem olduğundan üst sınıflarda hiç erkek yoktu. ama bu durumun kabusa dönmesi uzun sürmedi tabi. eeee tam kovalamayı öğrenmemiz gereken çağlarda kaçmayı öğrenince, bizim tayfa bu gün naz yapan kapris yapan koşan değil koşturan bu akşam olmaz başım ağrıyo tadında erkeklere dönüştü.

anlatılması imkansız olan, yaşanılması gereken okul.

bir okulun en önemli şeyinin semti olduğunu görmemizi sağlayan, anadolu lisesi olunca puanları birden fırlamış okul.

(bkz: lisede yapılan hayvanlıklar/#35582263)

not: yazıda bahsi geçen dayakçı hoca da tabii ki ahmet hoca'dır.