ben orhan veli

orhan veli der ki:

Ben Orhan Veli
"Yazık oldu Süleyman Efendiye"
Mısra-i meşhurunun mübdii..
Duydum ki merak ediyormuşsunuz,
Hususi hayatımı,
Anlatayım:
Evvela adamım, yani
Sirk hayvanı falan değilim.
Burnum var, kulağım var,
Pek biçimli olmamakla beraber.
Bir evde otururum,
Bir işte çalışırım.
Ne başımda bulut gezdiririm,
Ne sırtımda mühr-ü nübüvvet.
Ne ingiliz kralı kadar
Mütevaziyim,
Ne de Celâl Bayar'ın
Sabık ahır usağı gibi aristokrat.
Ispanağı çok severim
Puf böreğine hele
Biterim
Malda mülkte gözüm yoktur.
Vallahi yoktur.
Oktay Rıfat'la Melih Cevdet'tir
En yakın arkadaşlarım.
Bir de sevgilim vardır pek muteber;
ismini söyleyemem
Edebiyat tarihçisi bulsun.
Ehemmiyetsiz şeylerle de uğraşırım,
Meşgul olmadığım ehemmiyetsiz
Sadece üdeba arasındadır.
Ne bileyim,
Belki daha bin bir huyum vardır.
Amma ne lüzum var hepsini sıralamaya?
Onlar da bunlara benzer.

bir orhan veli şiiri.

ben orhan veli.
1914'de doğdum.
1 yaşında kurbağadan korktum.
2 yaşında gurbete çıktım.
7'sinde mektebe başladım.
9 yaşında okumaya,
10 yaşında yazmaya merak saldım.
13'ünde oktay rıfat'ı,
16'da mürit cevdet'i tanıdım.
17 yaşında bar'a gittim.
18'de rakıya başladım ve şarkı söylemesini çok sevdim.
19 yaşından sonrada avarelik devrim başlar.
21 yaşından sonra para kazanmasını ve sefalet çekmesini öğrendim.
25'de başımdan bir otomobil kazası geçti.
çok aşık oldum.
hiç evlenmedim.
ben orhan veli.

ben orhan veli

gidişi bin dokuz yüz elli. *

Orhan Veli'nin en güzel şiirlerinden birisidir kanımca. Hatta rahatlıkla ilk üçe girer benim gözümde. Hayatımda dinlerken eğlendiğim, zevk aldığım nadir şiirlerdendir. Çok severim bu şiiri.

ben veli orhan veli gibi bir kötü espri yapma arzusu uyandıran güzel şiir.