bugün

psikolojik rahatsızlıkların havalı olduğunu sanarak böyle bir rahatsızlığı varmış gibi davranmak psikolokjik bir rahatsızlıktır.

--spoiler--
paradoks buldum
--spoiler--
Her fırsatta bunu dile getirir.
ilaçlarını çantasında göstererek taşır.
Komiktir.
ince biri olabilir. belki hareketlerinde anormallik olursa karşısındakinin bunu bilmesini istiyordur. ergenliği atlatmışsa muhtemelen böyledir.
Hangi tanıyı aldığına ve hangi ilacı kullandığına göre yorumunuzun değişeceği insandır.
ya bazıları havalı bi şey olduğunu düşünüyor. ya uff antdprsn alyrm tmm mı? :S :S diyerekten.
kendinize gelin, depresyon ciddi bir hastalık.

bu arada sesli harfler olmadan yazmak çok zor.
abi antidepresan yaaa üç yaşından beri içiyorum abi off ya götüme sokuyorum abi.
Bon ontodoproson kollonoyorom . komso bono onlomoyoo . insanıdır .
Bunu belirtme ihtiyacı duyması zaten depresif modundan kaynaklıdır. Kendi dertleriyle yüzleşmeye cesareti olmayan, kendini sağlıklı zanneden huni kafalılara dert olur bu arkadaşlar sık sık.
En nefret ettiğim tiptir,antideprasan içmesiyle kişilik ispatına çalışanlar.
bir gün başıma geldi. bakın anlatayım.

şimdi moruk yaz ayı. üniversite okuduğum şehirden ayrıldım memlekete döndüm. ulan adaptasyon koordinasyon sarunları yaşıyorum. alkol yok. düzenim alt üst oldu. gece 12 de uyumaktan başka çare yok. kaldı ki ben sabah 9 da uyurum. bi nevi jet-lag yaşıyorum.

dedim yok. bu böyle olmayacak. gittim devlet hastanesinde bir psikoloğa ablacım dedim bana uyku ilacı yazar mısın? bir iki soru sordu. ilaç vermeye yanaşmadı. sonra ben rahatlattım kadını. ya dedim ben leblebi gibi xanax yiyorum zaten. sen yaz bana bi atarax dedim tedavi süreci bende. reçete lazım bana sadece rahat ol dedim. hatunlar üzerinde etkileyici bir konumum var beyler. kadın daha sonra bana kendi hayatıını falan anlatmaya başladı dinlemedim. zestat yazmış bak dedi bu mal yeni düştü piyasaya al bi dene. çok seveceksin falan. tamam dedim. neyse çıktım gittim.

akşamı ilk kez denedim malı. yarım attım. gelmedi. diğer yarımı da attım. bekliyorum. alışkanlık işte azizim. can çıkıyor huy çıkmıyor. neyse geldi babacım kafası. gözlerim bir ağarlaştı focus kayboldu. oh dedim derin huzur. şaak iki saniye geçti geçmedi bayıldım.

ertesi sabah bir uyandım. bebek gibiyim. capcanlı. dedim tamam. hayatım boyunca kullanırım ben bunu. bu arada aşk acısı çeken kardeşlerime tavsiyemdir. içiyosun uyuyosun babacım. rüyalar full hd 720p. neyse dağılmayalım.

üçüncü günün şafağında gece yolculuğu yapmam gerekti. ilacı almadım. 8-9 ailenin gittiği bir kamp alanına gidiyorum. ufaktan bir tatil kaçamağı. ilacı her akşam saat 11 de alır 11.30 da uyumuş olurdum. o gece içmedim. direksiyon sallıyorum. 3-4 saatlik bir yol var gitmem gereken.

önce midem bulandı. ne oluyor lan dedim. sonra zihnim karardı. düşüncelerim bad trip moduna vardı. ya kaza yaparsam paranoyası aldı. yavaşladım. yok çıkamıyorum. bir şey oldu olacak ürperti var. dedim bir sigara içeyim. çektim arabayı yolda sağa bir sigara yaktım. bir kusmaya başladım dostum yok böyle bir kusmak. içim dışıma çıktı. güçsüz düşüp bayılılacağım sandım. otoban kenarındayım moruk. evde falan olsam bayılırdım. korku ve tedirginlik ayakta tuttu. bindim arabaya dikiz aynasında kendimi gördüm. sapsarı olmuşum.

usul usul gittim yolu. 3-4 saatlik yol oldu sana 6 saat. sabaha karşı vardım. herkes geceden gitmiş hazırlığını yapmış kahvaltı telaşı var.

koydum arabayı çadır kurduğumuz otağın ortasına. anahtarları bizim çocuklardan birine verdim. yanaştır şunu bana senin çadırı göster uyumam lazım dedim. bu ne hal lan falan dediler ilaç alıyordum iki gündür bugün almadım dedim. kalkayım konuşuruz dedim üstelemedim. gittim yattım.

akşamüstü kalktım. amına koyim herkes suratıma bakıyor. tanıdığım 3-4 kişi var. sadece biri samimi. diğerleri yabancı. kimse sabahki hareketime anlam verememiş. dedikodular yayılmış. bizim arkadaş birine ilacını almamış demiş. o ötekine bağımlıymış demiş. öbürü başkasına eroinmanmış bu çocuk demiş.en son deli teşhisi konmuş bana. olay büyümüş. tabi benim bunlardan hiç haberim yok. ben gayet masum saf temiz kendime geldim insanlarla konuşmaya güzel bir diyalog yakalamaya bakıyorum.

burdan sonrası çok garip.

kahvaltı için kızların yanına yürüdüm. bir kız geldi sen otur ben getiririm dedi. ne kadar naziksin teşekkürler dedim. yüzüme bile bakmadı. nişanlı falan heralde dedim üzerinde durmadım.

bir çiftin çocukları vardı. ben bunlarla oynuyordum bir ara. babaları geldi çocukları kaçırır gibi önümden aldı götürdü. ne oluyor amına koyim bile diyemedim.

babacan tipli şişman bir herif yanıma sokuldu. ben ateş yakıyorum bu arada. ilaçları dedi ne zamandır alıyon. yeni ya dedim daha bir haftası olmadı. aman abicim aman dedi. sakın bırakma. bende çok kötüydüm. ilaç iyi ediyor merak etme falan. içimden allah allah nereye düştük amına koyim diyorum.

neyse en sonunda herşey halloldu.

bir ağaç altında kitap okurken sürekli göz kontağı kurduğumuz yaşça benden genç bir kız yanıma geldi. ne okuyorsun dedi. morfinsiz çekilen düş sancıları vardı elimde. sen anlamazsın dedim sadece. normal duruyorsun ama sanırım harbiden deliymişsin. dedi bana. dumur oldum. bi dakka lan dedim. ne delisi? arkadaşın öyle söylemiş bizimkilere dedi. senin tahtaların eksikmiş.

https://youtu.be/NtstJ_T3gUI?t=1m

şöyle kalktım oturduğum yerden. bizim arkadaşı ttuttum yakasından çektim kenara. ne film dönüyor lan burda kaç gündür dedim. olayın bildiği kısımlarını anlattı. sonra diğer insanlara akşam vakti bir konuşma yaptım. ama asıl delilikte buydu zaten.

ve şunu farkettim. insan deli sanıldığı bir yerde ne yaparsa yapsın deliliğini kanıtlayan bir şey haline geliyor.

buda böyle bir anımdır.
© copyright 2005 - 2026