basibos saatlerde

sözü ve müziği kayahan'a ait olan şarkı. *

Başıboş saatlerde
Alırım koynuma sevgilimi
Başıboş saatlerde
Çözülür ipleri dünyanın
Başıboş saatlerde
Kararır gözleri sevdanın
Başıboş saatlerde
Alırım koynuma sevgilimi
Onsuz olmaz
Çok alıştım
Dayanamam
Çok çalıştım
Bir gün olmazsa
Bir gün mutlaka.

zamanında nilüfer'in de seslendirdiği kayahan'ın şarkısı. çocukluğumda çok sevdiğim bir şarkıydı ancak yaş ilerledikçe resmen sinirlerimi bozan bir şarkı oldu çıktı. nilüfer'e de kayahan'a da saygım sonsuzdur ama açıkçası alt üst etti dünyamı. "nasıl bir iç dünyan var be senin" diyenlere şimdiden "içim çürümüş" diyebilirim zaten.

şarkıya dönecek olursak, gerçekten bu yaşlarda melankolik hallerde dinlenmemeli bu şarkı. ne kadar eğlenceli bir melodisi de olsa öyle ıslıklı falan, yine de dinlenmemeli.

bir arkadaşımla konuşuyorum başıboş saatlerde, yani gecenin ilerleyen saatlerinde. diyor ki "bu başı boş saatleri de çok severim." aklıma kayahan'ın bu şarkısı geliyor hemen. bir kendi kendime düşünüyorum da bu şarkıda geçen ortamı sağlayan hiçbir koşulum yok. öyle böyle değil. tam sıfır. zıt.

o demiş "başı boş saatlerde, alırım koynuma sevgilimi". ben kendi kendime bakıyorum, başı boş saatlerde koynuma alabileceklerime yani. herşey boş. masamın üzerinde matematik, diferansiyel ve termodinamik kitaplarım sadece. bunlar mı yani koynuma alabileceklerim? başka alternatifim yok mu?

o sinir, kitapları koynuma almanın verdiği sinir beni boynu bükük bir şekilde evin içinde volta atmaya itiyor. "çözülür ipleri dünyanın" diyen kayahan malesef yalan demiş. benim şalvarımsı gevşek eşofmanımın ipi çözülüyor, kıçımdan düşüyor, kıçımda durmuyor eşofmanım. o kadar kötü yani durum.

o umutsuzluk sevdanın sözlerini karartmıyor benim gözlerimi karartıyor. uyku bastırıyor.

yatmaya uyumaya çalışıyorum, koynuma alabileceklerimin sadece termodinamik, matematik ve difransiyel kitapları oluşunun verdiği üzüntü aklıma bir an "onsuz olmaz, çok alıştım" mısrasını getiriyor.

gerçekten onsuz, onlarsız olmuyor. bırakamıyorum hiçbirini. çok alıştığım, hiç ayrılamadığım matematik dersini dört senedir, termodinamik dersini de iki senedir alıyorum. diferansiyelden daha geçen sene ayrılabildim. onsuz olmuyormuş gerçekten...

"bir gün olmazsa, bir gün mutlaka diferansiyeli hayat karşıma tekrar çıkarır" diye ümit ediyorum.

yazıyı anlamayanlar için şarkının sözlerini tekrar not ediyorum şuraya:

"Başıboş saatlerde
Alırım koynuma sevgilimi
Başıboş saatlerde
Çözülür ipleri dünyanın
Başıboş saatlerde
Kararır gözleri sevdanın
Başıboş saatlerde
Alırım koynuma sevgilimi
Onsuz olmaz
Çok alıştım
Dayanamam
Çok çalıştım
Bir gün olmazsa
Bir gün mutlaka."

melodisiyle dinleyin ve yazıyı okuyun lütfen. sevgiler...

emel sayın'ın da eh fena değil işte idare eder şeklinde yorumladığı şarkı.