baba dayağı

en lezzetli yemektir.

hayatın ta kendisidir. zaman ile de isyan sebebidir.

+ gelmiyon mu olm?
- amına koyim peder red etcek yoksa.
+ hea. tamam.
- hay amına koyim ya. bigün kaçıcam evden görcek o zaman hipne.

Aşağıda ki yazı tamamen gerçek olup şu an yaşayan bir dostumun düşüncelerini dillendirmektedir.
..........................
Ellerin dert görmesin baba,
Hatırlar mısın birgün ben okulu bırakıyorum demiştim de,
bizim 7 dönüm bahçemizi, bana 7 kere tur attırmıştın elindeki çalı sopası ile
Ellerin dert görmesin baba...

Keşke keşke Biraz daha sağlam vursaymışsın da O senin değiminle eşşeklikleri yapmayaymışım.
Gençtim özgürdüm, yeni fikirlerim vardı Dünyayı feth edecektim.
Doğrularımla dünyayı değiştirecektim.
Ama bir adım ötesini görememişim.
Anlattın bana doğrularını, anlamadım.
18 yaşındakı çaylak halimle Kırkında olan sana hava attım.
Kızdın bana takmadım seni, salladım gitti söylediklerini.
olmadı Dövdün beni, dövdün...
Görüyordum çok kere ben ağlıyorken senin gözlerindeki yaşı sakladığını.
Görüyordum bana dayak attıktan sonra yanından geçtiğin duvarı, kahretsin! diye ağlarken
yumrukladığını.
Biliyordum, dayak yediğim akşamlar, sofraya inmediğimde sofrada bir lokmanın dahi boğazından geçmediğini.

Kızgınım sana baba...
Çoook kızgınım, sağlam dayak atamamışsın bana.
Bak... 40 ına geldim hala yük oluyorum sana...
işsizim, evimin kirasını ödüyorsun,
Evimin alışverişlerini yapıyorsun.

Babam yalvarırım beni bi daha döv... Belki bu saatten sonra akıllanırım.

............................

Doğru nedir ? Nerden bakmalı ? Nasıl yorumlamalı?
Yorumsuz...

babanın agir laflarindan,hakaretlerinden yetmemis gibi gosterdigi tavırlarından sonra mumla aranacak eylem.

(bkz: baba katili)

babaya içten gelen bi uyarı ile evlada nakşedilmiş sonra babanın 'keşke vurmasaydım' dediği, evlada yıllar sonra 'iyiki vurmus' dedirten ve olması gereken bi hareket..

küçük ama çok etkilidir. yani baba anneye göre çok daha az döver ama iyi döver.

vücuttan öte ruh acıtandır.

(bkz: dadından yinmez)***

... dan sonra annenin banyoya sokup bi güzel banyoda bir çırpar ve doğru temiz pak bir şekilde uyursunuz. yaralanmış samuraylar gibi.
genelde bu dayaklar pazar günleri akşam yemeğinden sonra olur. veled şımarmıştır ve baba gazete okumaya dalmıştır. veled ikide bir gazetenin orta yerine eliyle vurur tekme atar. baba dayanamaz ve iki tane de o atar.
çocuk bi araba kaltığında çıkardığı sese benzeye.
+eeeeeeeeeeennnn eeeeeeeeennnnnneeeeee deyü zırlar.

ilkinde babanın otoritesini sarsar, evladın gözünde babanın yeri farklılaşır. şayet dayak süreklilik arzederse zamanla insanın canı çekiyor yav. babadan dayak yenmediği zamanlarda bir eksiklik hissediliyor.

yemedim diyen yalan söyler.

orta yaşlı genç olmama ve uzun süre yememe rağmen bi daha tezahüratları ile istediğim şeydir.
dadından yenmez denildiği gibi.
belkide bu bende artan sinir katsayılarımın boşalma arayışıdır . olamazmı .

(bkz: http://hayatadokun.net/ai...dengesinde-yitik-zamanlar)

aslı "dayak" değildir. yaptığınızın yanlış olduğunu anlamanıza, pişman olmanıza yetecek tek bir tokattır. dayağa dönüştüğünde bu dersi çıkaramazsınız, hedefin işlediğiniz kabahat değil, siz olduğunu düşünürsünüz. fikriniz "babam haklı"dan "babam beni sevmiyor"a dönüşür.

bir tokatla iki tokat arasında fark vardır. her ikisini de yiyen bilir. tek bir tokatla kendime gelmişliğim vardır, hiç dayak yemedim. teşekkürler baba...

püf dedik diye atılanları da vardır. her ramazan öncesi dayak yemek favorimdir. her ne haltsa püfü her zaman diyorum ama illa ramazan öncesi olacak. 20 yaşına geldik hala ramazan öncesi püf dayağı yiyorum. *şeytan dürtmesi allahından bul dedikten sonrada mutlaka babamın başına kötü bişey gelmesi olayı da var tabi. her ramazan öncesi kendi kendini cezalandırıyo babam. allah koruyor efenim beni .*

ne kadar iyilik amaçlı olsada, hissedilen farklıdır.

dayak yemedim ama keşke dövseydi de böyle yapmasaydı dediğim anlarımda oldu.

can yakan ama 18. yaş ve sonrasında tebessüm ettiren, babayı daha çok sevdiren 2 fiske dokunmadır.

Hayata farklı bir bakış açısı kazandıran dayaktır , ve bir zaman geldimide ne kadar haklı bir dayağın olduğunu farkettiğiniz olaydır .

Edit:Tabi ki nedenine göre .

hayatta olsaydı da eşek sudan gelene kadar dövseydi derdirtendir.

lafıyla dövmesinden iyidir en azından fiziksel acı geçiyor.

dayakların en kutsalı olup karşılık veremeden yenen darbeler beyine giden kılcal damarlardaki tıkanıkları açar, insanın ufkunu genişletir.

gerekli olandır, yemeyenler gelip sözlükte trollük yapıyor sonra.

(bkz: hbbia)

bu yaştan sonra pek ümit yok ama baba dayağının çok kerameti varmış diyorlar belki işe yarar.

her varlık kendisinin gücünü diger varlıklara gösterme çabası içindedir. bunun içindir ki koca karısını karısı çocuklarını döver.