ask sokagi

Kıyıda unutulan çınardım

imrenip de tomurcuklara
bahar havasını kuşanıp
attım kendimi sokağa

Göğüslerine bastırarak kitapları
gülücük denizinde yüzüyorlardı
telaş içindeki bakışlarıyla
köşebaşlarını süzüyorlardı

ilkgençliğimi yaşadım

Savrulan saçlarını düzelterek
eteklerini çekiştirerek kimi
öpülesi mahcupluklar içinde
gül gibi kokuyordu tenleri

Uğultular içinde kaldım

Durduk yerde başlıyordu
damarları zorlayan yangın
su gibi akıyordu hayat
aşkı çoğaltıyordu

Kıyıda unutulan çınardım
eğilince dal gövdem
beyaz bir gül tomuruna
külüm ateşi anımsadı
suları tutuştu
içimdeki ırmağın. * *

(bkz: çıkmaz sokak) *

(bkz: adresi alabilirmiyim)

kimsenin bilerek girmedigi sokaktir. hayat insani atar o sokaga, cikisida yoktur.

-rıza kalk aşk sokağına taşınıyoruz.
-offf sanki aşk sokağında yeniden aşık olacağım sana. uğraşma uğraşma...