anne

parası olduğu kadar yanımda olmayı seçti
parası olduğu kadar yanımda olmaya devam ediyor annem
bana soracak olursanız hayırsız bir evlat olmanın getirisi belki, bilmiyorum
benim annem sevgisini omuzlarıma hissedemedim, ben anne sevgisinden bahsediyorum
para dan bahsetmiyorum
dediğim gibi belki hayırsız bir evlat olmanın getirisi bu;
ben annemi yanımda hiç hissedemedim.

baba mın o erkek gücünü, itiraf etmem gerekirse hiç göremedim!
ben babamın birisini dövmüş, öfke ile sözleri-elleri ile yerden yere vuruşunu hiç çıplak gözle görmedim. kimse de bana bunları anlatmadı.
ama biliyorum ki babamın bileği, bilek güreşinde bir kere yere gelmemiştir. kazanamadıysa, berabere bitmiştir.
baba babalığını hep öğütleri, yol göstericiliği ile yaptı. bir gün onları sımsıkı tutacağımdan o kadar emin bir pozisyon sergiliyor ki, ulan baba diyorum babalığını yapıyorsun işte

anneme döneceğim, yıkılan ailemizin yıkılışını babamın olmadığı zamanlarda öyle güzel bir noktada bitiriyor, bağlıyordu ki
benden şu an 2 şer yaş küçük 2 kız kardeşimin bunları idrak edecek güçleri olmadığı görebiliyorum. o gerçekleri o ortamlarda ortaya dökemedim. ben gerçekleri dolaylı yoldan hep suratlarına vurmayı seçtim. gençliğim bir hatalar ezgisidir.
büyüdüklerinde akıllarında annemin ağzından duydukları ayrılık sebebini, 7 yıl birlikte yaşadığı ama evlenmediği, evlendiği gibi de 1 ay sonra boşayıp şutladığı o adama ihanetini ve devamındaki yaşantısının ayrıntıları, benim abuk subuk bazı parlamalarım kalacak akıllarında.

En çok sevilen, aşık olunan..

bana güç veren, mutlu eden tek insan. hem anam hem babam olan, kendini düşünmeden sadece evlatları için yaşayan sahip olduğum en değerli varlık. tek gerçeğim, hayatımın tanımı.

annelik kadar büyük bir mertebe yoktur ama asla anne olmayı düşünmüyorum. onun kadar acı çekmeye dayanamam, bırakır giderim iflas ederim diye çok korkuyorum. çünkü annem kadar güçlü değilim, gizlice ağlayıp mutlu görünmeyi çok erken öğrendim ama bu kadarını kaldıramam ..

arefe günü gelecektir.
yapayalnızlığıma ses olacaktır,
iki hafta kalacaktır ama bir gün gelecektir bana, "gitmeden buzluğa bişeyler yapıp koyayım kızıma" diyecektir.
gülen yüzüme kanıp "seni iyi gördüm" diyecektir ve akabinde bir ohhhh çekecektir.
doyulmayandır anne. kızsanda, köpürsende o hep yanında olandır. kimse seni "çekemezken", o senin arkanı kollayan bir kaplandır.

kısaca düşünmeden bir gülüşüne can verilendir.

Yaşarken ölendir. Bu gerçek ölümden daha kötü ve acı vericidir.

Yukarıdaki gibi değil kendisi ingiltere de.

"iNGiLTERE ye dil Eğitimine gideceğini söyleyen kızına; ingiltere uzak, Kadıköy'de bir kursa yazılsan daha iyi olur" diyebilen bir varlıktır.

baş tacı, mutlu olma sebebi, yemeğinden senin için feragat edebilen tek kişidir.

Çıkarı olmadan, kahrınızı çeken tek kişi.

Yaşama sebebimdir . Şu dünya üzerinde tek sevdiğimdir. isterse yanından bir saniye ayrılmayacağım kişidir . Tek dileğim eşimin annem gibi karakterli olması ve annemi kendi annesi gibi sevmesidir.

9 ay karnında taşıyıp, en az 2 yıl moklu götünü temizleyip yıllarca gözünden sakınıp evlatlarını büyüten, her biri evlenip barklansa bile onların dertlerini dert edinen, yaşlanınca da kim bakacak buna yeaa diye hor görülen insan.
allah merhamet versin hepimize.

olmayan.

Telefon kilidimin şifresidir. Aramızda kalsın.

"Şarjım yok, akşama geç gelebilirim, merak etme" diye arayan şahane insandır.

Ama bu mini hatırlatmayı çocuklar yapar yahu anneler değil! Sen annesin çıkar gezersin kime ne! Hesap çocukların verdiği bir "şeydir"

Tanım: dost, arkadaşm, zaman zaman dedikoducu teyze , zaman zaman kardeş ama daima birtanecik melektir.

görsel

o gittigi zaman gidecegim bir hayatta ki kalmis tek degerli varligimdir.

27 yasinda hala bana terlikle nisan alabilen varlik.
Kiz gibi atar yok neden salihanin kizi gelmis ben gitmemisim.
Oluyorum ah ih diye evin isini de bana yaptirir.

Ama cok guzel kokuyo be.

hayatınızı geçirmek istediğinizi düşündüğünüz kızla ilgili düşüncelerine değer vermeniz gereken kişi.
kız güzel bir kız olabilir kız iyi bir kız olabilir lâkin bunlar sizi mutlu edeceği anlamına gelmez ki mutsuz ediyorsa ve mutsuz edecekse anneler bunu muhakkak anlar.
öyle tanıştırmanıza saatlerce birlikte oturtmanıza gerek dahi yok. uzaktan bir bakması kâfi. kızı görmesini de geçelim, günün birinde , üzgün bir biçimde kapıdan girdiğinizde dahi anlar ne olup bittiğini. meselenin basit bir, vuku bulması gayet olağan bir tatsızlık olmadığını. boşverin el alem ne der. karı derdinden kanser olmaktansa ana kuzusu olarak bilinmeyi tercih edin; lâfını dinleyin. ben ilkinde dinlemedim sonuç felaket oldu. ikincisinde tercihim tasdiklendi ki ufak ufak düğün alışverişlerindeyim uzun süren bir ilişkinin ardından.
özet: ananızın sözünü dinleyin. ana gibi yâr olmaz.

Gidişi insandan kocaman bir parça götüren melektir. Hep özler, yokluğuyla birlikte asla aynı kişi olarak kalmazsınız.

Koca bir boşluk.

sevdiğim tek akraba.

Bu hayatta gözüm kapalı güvenebileceğim tek insan.

En sevilen.

çocukken, çalışan bir anneye sahiptim.
anneannem beni evin arka bahçesine her seferinde kandırıp götürür, döndüğümde ise annem her seferinde gitmiş olurdu...

ilk olarak bir ağlıyorsunuz, sonra gün içinde kafanız dağılıyor
çocuksunuz lan işte, çizgi film, o bu derken akşam oluyor ve anneniz geliyor...

bunu niye anlattım derseniz; aradan 18 yıl geçti, ben koca adam oldum 24 yaşına geldim, annem yaşlandı ve emeklilik için son senesi artık.

sabah yüzümü yıkarken, yine 18 yıldır olduğu gibi aynı saatte kalktı.
hazırlandı ve ben çıkıyorum dedi...

bu sefer ağlamadım tabi ama bu eski anı aklıma nerden geldiyse geldi, önce yüzümü kuruladım havluyla, sonra pencereyi açtım gidişini izledim...
zaman çok acımasız lan...

Güvenebileceğim tek insandır.