ankara

2 gün önce ayrıldığım ve sırf bu yüzden bile ayrılık şarkıları dinleten şehrimdir. daha 5 gün var ankara 5 gün çok özliycem seni... turlarımızı, konurda içişlerimizi, sevgiliyile akşam vakti konurdan izmir cad' a kadar yürüyüşlerimizi... 12 gibi plaja dönüşen kızılayı, evimi evimin terasını, sakaryada barlardan gelen müzik seslerini, olmadık dünyaları, 50.yıl parkından aşağı doğru bakmayı çay içmeyi, güvenlikle sohbet etmeyi, gençlik parkında kahve içmeyi, arkadaşlarla öküz' de yaptığımız içkili muhabbetleri, mayhanede rakı balığı, mavi gölü, ulan bir haftalık ayrılık adına bunlar özlenir mi? Özledim işte..

Bayram hasebiyle nispeten sakinleşen şehrim. E onunda kafa dinlemeye ihtiyacı var.

ruhumu daraltan şehir, sanırım istanbullular haklı.

maltepe'de sazın teli koptu mu, elmadağ'da kuzuların ciğeri titrer. kaşıkların ahenkli şakırtısının vurduğu pavyonların dışında, homur homur kıpırdanan bir sokak bekler. etlik'in, keçiören'in bağlarından kaynayan cümbüşlü köçekli, taze meyvalı akşamlardan geriye kalan işte bu ankara'dır. her yere benzeyebilen ama bir tek kendisine benzeyemeyen.

ankara ayazdır, ankara memurdur, ankara halısahahadır, pavyondur, geçiş üstünlüğüdür.

ankara'yı sevmek, evcilleşmiş bir vahşi hayvanı sevmek gibidir, heran dönüp ısırbileceğini bilerek. minibüse dolmuş, üstgeçide köprü, çamaşır suyuna ozon demek, kapıcıyı kravatlı, mebusu eşofmanlı görmemeyi yadırgamamak onu sevmek. kar toplayan kırmızı-kara ayaz gecelerinde, soğuğa mukavemetin nafile olduğunu bilmek, kendini ona teslim etmektir ankara'yı sevmek.

onda neyin sevileceğini bir onu sevenler görür.

alıntıdır.( ot dergisi/mahir ünsal eriş)

enteresan,kasvetli bir havası olan şehir. istanbuldaki sıcakkanlılık, canayakınlık ve de canlılık maalesef burada yok. başkent olmasından mıdır, nedir, her şey fazla düzenli ve de bir yerden bir yere ulaşım çok kolay. yaşam kalitesi olarak istanbulun fersah fersah önünde, burası tartışılmaz. lakin sıkıcı bir şehir. çok fazla gezilecek görülecek, orjinal bir yeri yok. yaşam kalitesi yüksek ama pek gençlere hitap etmeyen tek düze bir şehir.

her caddesi başka bir şey kokuyor anılar anılar anılar...

vega'nın en iyi parçası. ardından yanıyor zaman , bu sabahların bir anlamı olmalı ve sokaklar tekin değil geliyor. ama bu ankara bi farklı. insanı içine kapatıp üşütüyor yaz günü.

türkiye nin 2. Şehridir. Hiçbir zaman 1. Olamamıştır.

doğma büyüme ankaralı olarak söylüyorum,ankarada son 15 senedir kayda değer hiçbir değişiklik yok. 6 senedir ankarada yaşamıyorum, bayramlarda tatillerde gidip geliyorum ama bir şehir hiç mi değişmez. hiç mi kayda değer bir şey yapılmaz. göz boyamak amacı ile bir şeyler yapılmış, ama sadece göz boyama amacı ile. şehir merkezinde yollar delik teşik, şimdiye kadar çoktan bitmesi gereken keçiören metrosu yapımı hala devam etmekte. bir ankaralı olarak üzülüyorum. ha bi de insanına değinelim, eskiden de arabaların içinde oyun havası açan magandalar vardır ama sayıları son zamanlarda baya bir artmış sanki. millet de ankaralıları böyle oyun havası dinleyen magandalar gibi zannediyor. yazık...

insana yaşama sevinci veren gri şehrim.

her hatırladığımda burnumun direğini sızlatan şehir. Hasretten ama...

dünyada ülkesinin en iyi şehri olmadığı halde başkent olan tek şehirdir herhalde ankara.

Türkiyenin en iyi şehri .

havası çok kuru olan şehir.

uzak durulması gereken şehir. ne gecesi gece, ne gündüzü gündüz.

Özlemi çok pis yaşatan canım şehir. Sevmeyen bilemez ankara'dan ayrılmak birkaç gün olsun uzaklaşmak ne. En kısa zamanda tekrar kavuşacağım güzel memleketim.

Sevdiğim doyamadığım kucağında can vereceğim gri şehrim.

izmir ve son aylarda istanbul dışında bir yerde yaşamamış biri olarak, mesafeli soğuk ve bürokrasi koktuğu düşünülen şehir.

bir yılmaz erdoğan şiiri. Kendi sesinden dinlenmelidir. Fon müziği çok etkileyici.

ankarada gemi batmış 3 ölü var diye iğrenç espirilerle hergün duyduğum şehir.Birde dalgınlıkla hadi ya diye cevap verilebiliyor.

bu Ankara ancak; dışarıda yağmuru,bi kadeh şarabı,fonda hafif müziği,sayısız sigarası ve ruhunu okşayan bi adamla çekilir.

türkiye'nin beyni, güzel bir şehirdir ancak asla istanbul kadar güzel olamayacaktır.
hatta yahya kemal beyatlı ne demiştir bu konuda, hepimiz biliyoruz:

"ankara'nın en güzel yanı istanbul'a dönüşüdür."

Adana kadar pis olmayan şehirdir. Adanadan tek eksiği yeşilliğinin olmaması.

Aşırı pis bir şehir. Bir ankaralı olarak bunu söylemeliyim. Eğer ( emek, bahçeli, oran) gibi elit kesimlerde yaşamıyorsanız yaşadığınız yer neresi olursa olsun saygısız iç anadolu insanlarıyla karşı karşıya kalırsınız. Çok cahil insan olucak çevrenizde. Her türlü serseri pis bebede sokaklarda olucaktır ayrıca. Yani özetle öyle behzat ç filminde sevimlileştirip özenildiği gibi değil. Veya yolunda aş filmide ki gibi değil.

denizi olmayan, insanı sevimsiz banal şehir.