1. .
    yılmaz erdogan ın guzel siirlerinden bir tanesi.

    Nasıl hecelersen hecele
    Hep aynı biçimde yazılıyor
    Ayrılık

    Çok yol bilenler geçti
    Ayağını yordamına göre uzatan
    Kurdun kuşun bileceği hal değilmiş ya öylesi işte
    Eski sözlere yeni kafiye bulmak gerekmez
    Suyu sefası kendine yeten
    Stabilize bir eğlenmektir hayat
    Her sevdalıya aşık atmak gerekmez

    Sen, o hep önden giden
    Çatallanan bahçesindeyken sevişmenin
    Ki çıplak ve bensizliği ele almışken
    Ne anlattığını bilmek istemeyen
    Şiirler getiririm arkandan
    Bir devrik cümlem kalır acınası
    iki çekingen benzetmem belki
    Ve derisi soyulmuş bir nakaratım kalır
    Yoluna ağladığım o türküden
    Artık ehemmiyeti kalmaz
    Köprünün
    Ve hoş gül içimlik suların
    Ya da
    içkiden olsa gerek
    Masayı yıkan ormancının
    Nasıl kıydın diye sormanın da manası yoktur
    Suç delilleri ortadadır
    Ve zaten
    Kim olsa katılır akışına gerisinin

    Aman ormancı
    Canım ormancı
    Köyümüze bıraktın
    Yoktan bir acı

    Acı köyde ya o yüzden türkü,
    Yoksa roman olacak
    Kentimizde geçse öyküsü

    Bir de gülüşün kalır
    Dişlerinin etrafından
    Ve bilişin kalır
    Her şeyi ama her şeyi
    Eski haliyle
    ... ümit