alavere

-Bir şeyin elden ele geçmesi.
-Bir şeyi elden ele vererek aktarma.
-Kargaşalık.
-Vapurlarda bu biçimde taşıma işi için bordalarda kurulan basamaklı iskele.

(bkz: dalavere)

Yine o günlerden biriydi.
Oturmuş iki sevgili.
Boşa kürek çekiyorduk ; acelemiz var gibi.
Alaca karanlık, verece nihilist bir önyargı,
Ve galiba ufak bir dozda anfetamin bulmuştuk çıkınlarımızda.
Hayat diyorduk:
Ne kadar alıngan oluyor,
Biraz mizah ve başkaldırı yakalarsa okul çantalarımızda.
O günlerden biriydi.
Hatta hava da griydi.
Makyavel bir aşkın akşamüstü çarpıklığında;
Odamızda etmiştik kahvaltımızı;
Hatırlıyorum;
Çünkü o an çarşaflarımız kızarmış ekmek ve tütün kokuyordu.
Biz hızla yol alıyorduk durmadan ama yol bizi almıyordu.

O günlerden biriydi,

Romantizmimizin manyelinde, dalavereci kaşifler at koşturuyordu.
Alengirli kitapların, agnostik düşünürleri inek sütü içerken;
Bizim aşkımızın subliminal mesajları, onları esrara itiyordu.
O günlerden biriydi.
Cuma’ydı.
saat 4.
Aylardan Nisan.
Gittin sen ve ben anladım ki;
Vardığı yerde değil, durduğu yerde yaşlanıyor insan.
insaf,
Hele ki senin elindeyse;
Yaramaz bir çocuğun, oynarken bozduğu alete dönüyor yaşanmışlıklarım...

can bonomo

alavere bir şeyi elden ele geçirme yoluyla aktarma: karışıklık kargaşa şamata yalan, dolan alavere dalavere yapmak. yada halk arasında örneğin mehmet ağa nöbette sesizliğinden saflığında yararlanılarak bütün yük ve sorumluluğun, tek bir kimseye, özellikle de kendisine yüklendiğini düşünen kimse tarafından sitem yollu kullanılır.