ahi

-cömert, paylaşmayı seven, gönlü açık kişi.
-osmanlı'daki ahilik ocağında bulunan kişi.

fütüvvetanlayısı icinde bir sanat sahibi olan kişi.

kuruluş dönemindeki osmanlı devleti içinde etkinlikleri herkes tarafından kabul edilmiş bir tür esnaf örgütü. ahiler dinsel bir topluluk olarak da değerlendirilmektedir.

isp. orada , oraya.

(bkz: ahilik)

Müfredi Ahî, Ah - Kardeş sözünün müfred birinci şahıs şeklinde söylenmesinden meydana gelmiştir.

Ahî : Evlenmemiş, bekâr ve sanat sahibi olan gençlerin kendi aralarında bir topluluk meydana getirip içlerinden seçtikleri bir kişiye denir. Diğer tarafta o'nu seçen topluluğa da 'Fütüvve' (Gençlik) denir.

Adam olmanın; bir meslekte erbab/usta olmaktan daha önde geldiği, ustalık meziyetleri kazanıldığında; "adam" lık meziyetlerinin de var olmasıyla; "ahi" vasfına layık görülen kişi. Osmanlı da kabul gören; esnaf ve zanaatkarlardan oluşan, kurum. Bugün tam karşılığı olmasa da meslek odalarına benzer. Etkinliği bugünkünden çok daha fazladır.