adlandırmak

adlandırmak ölümdür.

"anlatıyor her şey
her şey, her şey ay gözleyen babil'le başladı.
adlar onu izledi.
adlandırınca, her şey sıkıcı oldu.
sessizlik bozuldu.
büyük sessizlik.
diyorsun tarihte hayvan adlarına hiç rastlanmaz.
çiçek adlarıyla seslere de... sesler ki... her şeydir.
unutmam her şey dünyanın bir ucundan tutuyordu.
baktım zaman adını alınca tanınmaz oldu.
adını bir türlü usunda tutamıyordu bir kuş.
sıra dağlara geldiğinde, adlarını bilmiyordu hiçbiri.
ne güzel.
adlandırmak ölümdür!
nerden baksak kendini anlatıyor her şey.
fatih, kısa boyluydu.
bir firavuninciri yetiştiricisiydi amos.
farabi, esmerdi.
ah, hiç tanışmamalıydık adlarla.
adlarla gördüğümüz dünya, dünya değildir.
bu yüzden yeryüzünü görmeden göçüp gidiyoruz.
ağırlığı olmayan yoktur.
buradan başlamalıydık.
çılgın zaman dışarıda kaldı.
bölündük.
artık ne yazarsak ölümü yazarız, ölümü ve zamanı.
neden bilmem ölümü artık dikey okuyorum.
siz de deneyin.
değer bu.
burada kesiyorum.
duydum bir ot konuşuyor kendince.
hem kuşların doğum gününde olacağım.
gece beni bekliyor.
yolu biliyoruz."

(bkz: ilhan berk)