25 09 2017

güzel bir pazartesi gününün sabahından yazıyorum.

bugün yine her zamanki gibiydi. zaman ne çabuk geçiyor sözlük hiçbirşey anlamıyorum.

akşam cimbom' un maçı baya bir doping oldu bana. asıl sürpriz ise maçtan sonra oldu.

kızın biriyle tanıştım tamamen tesadüf sözlük. kız baya güzel. hemen aşık oldum zannetmeyin. olmadım sözlük çocuk değilim artık. uzun uzun konuştuk sohbet ettik. üniversiteyi kazanamadığından ve ailesi de fakir olduğu için 18 yaşından beri bir mağazada çalışan 21 yaşında bir kızdı.

sırf ailesini düşündüğünden ilişki yaşamadığını ve okumak ve çalışmak zorunda olduğunu anlattı üstün körü. hatta istese evlenebileceğini ve bunu reddettiğini anlattı.

inanın hiç üzülmedim sözlük. çünkü aynı şeyi ben de yaptım. aynı boku bende yedim zamanında. ona da söyledim. kendimin de öyle yaptığımı söylemedim ama ileride pişman olabileceğini, hayatı ertelemenin berbat birşey olduğunu ve eğer seviyorsa birini peşinden gitmesini söyledim.

dinlemedi tabiki. bana çok benziyordu. istediğini kazanacak muhtemelen ama yıllarca yalnız kalacak.

hiç üzülmedim. sağlıklı, genç, güzel zımba gibi kız. ailesi de sağlıklı. var mı daha önemlisi yok.

kendi bilir. gerizekalı kız. keşke evlenmeyi düşünseydi en azından.

son olarak yarın türkiye cumhuriyeti' nin halini çok merak ediyorum. kuzey ırak'ta bakalım neler olacak.

önceden korkardım savaştan. hiç sevmem savaşı. ama artık daha az korkuyorum. en fazla ölürüz herhalde.

ırak' a girerseniz vurduğunuz gol olsun.

şampiyon galatasaray olacak.

türkiye adına sıkıntılı, benim adıma sıradan bir gün olacaktır.

Olmuyor abi. Uyanmayalım kardeşim sabah sabah ne gereği var?