17 sinde bir katil

17'sinde bir katil çıkardılar önümüze, 17'sinde bir çocuk. yorumları kanına dokunduğu için kanını dökmüş bir insanın, "direkman öldürdüm" demiş sonra da. babası ihbar etmiş, eniştesi kullanılmaya müsait bir kişiliği vardı demiş. yapmayın allah aşkına bu kadar mı ucuz insan hayatı? bu kadar mı salak sanıyorsunuz bizi? 17'sinde ki adam hayal kurar geleceğe dair, heyecanlıdır sıklıkla, sakalları yeni çıkmıştır, sinirlenir sıkça ama kalkıp istanbul'a gitmez hiç görmediği, hiç tanımadığı bir insanı vurmak için. Nerden mi biliyorum? ben 17'imi geçeli çok olmadı da ondan.
söylemek istediğim şu özlüce hrant dink'i de, uğur mumcu'yu da, ahmet taner hoca'yı da, biz öldürdük, sahip çıkmayarak. biz öldürdük biz-siz ayrımları yaratarak, kendi bizliğimizde yer veremediğimiz ötekiler ölümü haketti hep. bizliğimizin aidiyeti, ötekiliğin öfkesini kırbaçladı durmadan ve nice güvercinler uçtu bu diyardan.

17 sinde bir kukla... çok iyi yontulmuş, kafasına da beyaz bir bere geçirmişler. "bak bu temiz beyni nasıl kirleteceğiz." demeye getirmişler.

Hayatını kendi elleriyle zehir etmiş katildir. Ne gerek vardı öyle yapmasına? Diğer 17'likler gibi normalce yaşasaydı ya dedirtir insana.

17'sinde enfazla çok sevdiğin kız arkadaşının senden ayrılmasını sindiremeyerek, elime geçerse allahıma öldürürüm dersin. Ama sevgiden söylenen bu söz ne onu nede seni incitir. Çünkü bilirisin ki o kız arkadaşın şimdi karşına geçse ağlayarak sarılırsın.Yapmayın allah aşkına 17'sinde olan biri bunu yapamaz...

(bkz: cem garipoğlu)

diğer katillere taş çıkarttan daha zeki yaratıcı bir katildir.