ilfordhp5

"Ömer hayyam olmak isterdim
Acımı kederimi gömmek
Bir üzüm kanına, bir kadın kalçasına
Şiir yazmak isterdim
Ve bazen
Düşündürmek
Soru işaretlerinden bir köprünün üstünde
Cevapsız bırakmak isterdim insanları
Yok olurken küllerinden doğan anka olmak isterdim
Babil'de marduk mısır'da amon olmak
Ve
Biraz da mütevazı olmak isterdim
Orhan veli ukalalığı ile tabii
Ve yerin dibinde olduğumu hatırlatan izbe sokaklarda
Bir serçe olmak isterdim, kırılgan ürkek
Ve hayranlıkla bakardım
Gece baykuşlara, gündüz avcı kuşlara
Ve insan olmak isterdim
Içi dolu, et ve kemik dışında
Ben var olmak isterdim kaybolmuş düşlerde"

Hayattan bir şey öğrendiysem o da şudur, herkes her şeyin farkında ve kimse hiçbir şeyi yanlışlıkla yapmadı.

hükümetimiz tarafından yapılan inanç özgürlükleri kapsamında bende bugün özgürce inancıma uygun olarak okuluma gitmek istedim ve başıma gelenleri anlatayım.

öncelikle okula gitmeden önce otobüse almadılar, sokakta bana bir pislikmişim gibi baktılar, bütün gözler hep benim üstümdeydi, kimisi laflar atıp kötü sözler söyledi ve hatta linç etmeye kalkışanlar bile oldu. tüm bunlara göğüs gererek okuluma kadar geldim. tam oh be okula geldim artık rahatım diyecekken okul güvenliği de beni bu kıyafetlerle içeri alamayacağını söyleyip üstüne birde benimle dalga geçtiler.

sorarım size eyy kardeşlerim ben inancımı yaşayamayacak mıyım ? sırf inançlıyım diye okumayıp, dışarıya çıkmayayım mı ? eve mi kapanma mı istiyorsunuz ? bu zulmü bırakın artık lütfen.

bir kez daha gördüm ki bu ülkede inanç özgürlüğü sadece müslümanlara var. diğer inançlara özgürlük mözgürlük yok!!!

merak edenler için benim inancım gereği giyiniş tarzımı yansıtan bir fotoğraf paylaşıyorum.

görsel
görsel
görsel

ilk resim inancımın biraz daha radikal şekilde yansıtan resimdir. ben bu kadar radikal olsam ve almasalar anlarım. ikinci resim inancımın daha gerici daha kapalı halini yansıtan resimdir ve evet böyle bir gerici olsamda almasalar yine anlarım. üçüncü resim ise inancımın daha ılımlı daha yenilikçi halini yansıtan ve benimde mensup olduğum kesimdir. sırf inançlıyım diye bugün okuldan kovup, otobüse almayıp dalga geçtiğiniz için ileride çok pişman olacaksınızz!!

birincisi, annelerin ölebiliyor olması. rüyalarından ağlayarak uyanması bir çocuğun. ve uyandığında sarılabileceği kimsenin olmaması. çünkü sarılmak biz fanilerin kalbine iyi gelen bir şey. sarılmak, kalbinin bir köşesini çiçeklerle doldurmak gibi.

evin içini sarmaşıklarla kaplayamamak bir diğeri. çünkü evin içini sarmaşıklarla kaplayabilsek zürafa da besleyebilirdik evimizde.

çıplaklığın tabu oluşu. herkeste var olan, olması gereken şeyler nasıl olur da ayıp diye sınıflandırılır? eğer ayıp ve ahlaksızca olduğu düşünülecek bir şey varsa bu ayıp şey aptal olmak olmalıdır, önyargılı olmak olmalıdır. ne bileyim kısa etek giymek yere çöp atmaktan daha ahlaksızca gelmemeli insanlara.

insanların özgüvenini yerle bir eden/etmeye çalışan karaktersiz insanlar. güvensiz kalplerimizi bu insanlara borçluyuz. borçlar biliyorsunuz geri ödenir. bekleyin.

konuştuğu dili anlayamayan insanlar. yabancı dilden bahsetmiyorum, ana dilinden bahsediyorum. türkçe konuşuyorsun ama anlamıyorlar. ki biriyle ingilizce, almanca ve hatta yunanca konuşurken bile sıkıntı yaşamadım hiç. sorun bende değil, onlarda.

bazı sözcüklerin köküne, kökenine bakmadan anlamsızlaştırmak. sevişmek mesela, iki insanın birbirini sevmesinden doğar sevişmek. bir gece kulübünde sarhoş olmaktan değil.

yarım bırakılan yazılar ile yarım kalan kitaplar. tamamlanamayan hatıralar, bitmeyen defterler, çekilmemiş fotoğraflar, öpülmemiş insanlar...

ve son olarak aydınlıktan korkan, cahil insanları kendilerine oyuncak eden yetişkinler. iğrenç ruhlarınızı hiçbir güç temizleyemeyecek.

aslında son derece basittir. hassas biri olun, kendiliğinden düşerler.

efendim, 62 yaşında, 3 çocuk babası, ölümü bekler vaziyette hayatını sürdüren bir adamım. ancak bugüne değin yaşımı neredeyse hiç belirtmedim bu sözlükte.

hassas yapımdan dolayı, yaşımı ve dolayısıyla takatimi bilmediklerinden olsa gerek, birçok hanım arkadaşımdan teklifler aldım.

çok şükür ki sözlük'te bu amaç için bulunmuyorum. her seferinde, kırıcı olmadan, kadınlık gururlarını kırmadan bu tip şeyler düşünmediğimi, düşünsem dahi performansımın zayıf olması nedeniyle gerçekleştiremeyeceğimi kendilerine arz ettim. hemen her seferinde de şu minvalde vade sözcükleriyle ilişkimizi muhabbetle ve saygıyla nihayete erdirdik;

- nihat amca, sen hakiki bir beyfendisin. bundan sonra dünya ah'ret amcamsın. keşke genç olsaydın da bir çarşamba günü bana gelip güzelce yalasaydın beni. canın sağ olsun. saygılarımı sunuyorum nihat amcacığım. iyi günler.

bu sohbeti yaptığım 132 adet hanım yazara teşekkür ediyor, hürmet ve muhabbetlerimi arz ediyorum efendim.

biri de benimdir. daha önce de söyledim. en minnoş olmaya adaylığımı koyuyorum;

boy: 1.53m
kilo: 41.2
ayak numaram: 35
çocuk bölümünden giyinirim
ellerim o kadar ufak ki ilkokula giden çocukların 60%'si benim elimden daha büyük ele sahip.
yeterli mi?

ben insan sevmiyorum. içi dışı fark etmiyor.