Genelde ülkücü zevatın takıldığı vadimsi yer.

Sürekli rüya da olma durumudur. Arada uyanılir , şöyle bir etrafa bakılır tez uykuya dalınılır. Rüya dedikse sen her şeyi pozitif anlama, algılama meburi rüya. Ot bok kaka ...

Tinerci.

kafam olmus dassak
gel julide barisak.
neptun ne ettin
yarismaci arkadaslara
danissak ...

baaayan degil kadin !

kendisini on plana cikarmak icin arkadaslarini gommek. cok itici bir hareket .

Sozlukten sogudum bu ergenlerin yuzunden . Ne zaman am got meme cemberinin disina cikacaklar bu bebeler sabirla bekliyorum !

Belli bir zumreden soz edilen durumdur. Istisnalar kaydeyi bozmadigina gore gercegi yansitmamaktadir !

http://m.youtube.com/inde...l=US#/watch?v=HGiIv9pIk9A son parça .

hangi gece şakirt ?

kime ne kadar girip çıktığının istatistiğini tutma gereği duymayan yazardır. Zaten acısı olan belli ediyor istatistik sonuclarını diye de düşünmektedir ayrıca !

(bkz git başka duvarda ağla yavşak )

Çocuklarının muhtemelen psikolojik bir hastalığı olacaktır , ahan da buraya yazıyorum !

Gecenin bir yarısında tutan karın ağrısının sebebini, ısrarla sormakla rezil olduğum kadına has doğal durum. O değil de gerçekten çekilmiyorsunuz regl olduğunuzda be ablalar . En belirgin özelliği hasaslık her boka ağlamak.
Sen beni sevmiyorsun üüü zırllll

( bkz Regl mi oldun gulum)

Kullandıkça kullanası gelinen bir sistem
. Bir

Yılmaz odabaşı

Köhnemiş sistemi ameliyat girişimidir.

kara kaş kara göz bir tıpçı veya mühendis avında olabilir.
(bkz: av mevsimi)

siyahın gezginiyim: her gün daha derine
yanar akşamla caddede vebalı lambalar,
bezgin, sıkıntıyla bakar herkes benzerine;
redingotlarıyla mumya gibi otururlar
iş yerlerinde, kahvelerde. ve akar zaman.
-birden söner uzak bir yıldız gibi yaşaman-
demek isterim, alımlı kadının birine.

çünkü kanar "bir mezarda bırakılan aşklar":
adrianne! jenny! yıllardır bakir bir dulum ben,
avuntu bilmez. nafileydi tüm yolculuklar
o arayış: kara güneş içimdeydi zaten.
gittim harfin ve sayının bilinmez ucuna:
ölü yüzüm çekilmişti gecenin burcuna,
korkmadım sokağa hapsediyorken kapılar.

adoniram! hançerle sınandı ustalığın
ve açıldı gül gibi toht kitabı'ndaki giz:
herkes iki'dir. ben kimin öteki adıyım?
söyle: bulmak mıydı amacın ey yitik ikiz.
'içimizde bir oyuncu, bir seyirci yaşar"
ve "akıl ürünleri delilikten de çıkar"
kazıyınca pıhtısını o yıkık zamanın.

melek gülümsemiyor artık öteki anam,
çekil! çünkü "siyah ve beyaz olacak gece."
ulaşır mı yaralı hayvan gibi bağırsam
sesim bencil, sevgisiz, muhkem ev içlerine?
onulmazım. çağcıl kentin yabanıl yitiği.
tek giysim vebalı ışıklarla melankoli,
bir redse kurtulmak bile istemem yazgımdan.
iki'yim: yakalandım sokakta çırılçıplak
ve giydirildim başkalarının sözleriyle.
ah! karanlığa giren görür beyazı ancak,
hangisiyim? biliyorum kimin gözleriyle?
ne yapsak silinmiyor ruhtan geçmişin izi
yaşamak kadar ölüm de çağırıyor bizi,
geçiyorum sokağı fenerle konuşarak

hem yaşamın imidir hem ölümün her fener

(gérard de nerval)

her insanın kendini kültürünü,inancını özgür bir şekilde yaşaması gerektiğine inanan sağ duyulu insanlardır. bu sadece ermeniler için değil ülke sınırları içinde yaşayan farklı kültür ve inançta olan bütün insanlar için geçerlidir. arkadaşım herkes senin gibi inanmak zorunda değil kendini bu toprakların tek sahibi olarak görmekten vazgeç, yok öyle bir şey uyan artık. esne biraz diplomasi öğren, siyaset öğren yeter, vallahi billahi vatan millet sakarya diyerek bir bok çözümezsin.

(bkz: korkma oğlum kilise açıldı diye vatan bölünmez)

(bkz: liseli vardı ya ah o liseli)