necdet ersoz

Dünler nankör, insanlar da öyle. istediğin kadar fedakarlık yap, istediğin kadar her şeyden önde tut kim neye nasıl inanmak istiyosa ona inanıyor. Ne geçmiş geçmek biliyor ne de gelecek gelmek biliyor. Kendini düşünmeden yaptığın her şey kendini düşünmüşsün gibi ağır sözlerle suratına çarpılıyor.
Ve sen olduğun yerde kalıyorsun, böyle kalmana sebep olanlar ilerliyor..

Bir şeyi çok fazla istediğinde olmaz ama önemini yitirdiğinde olur. Örneğin bir yere gitmeyi çok fazla istiyorsun ama o an gidemiyorsun. Daha sonra gidecek fırsatın hatta zorunluluğun oluyor ama artık sen istemiyorsun.
Bir şeyi kaybetmekten ne kadar çok korkarsan kaybedersin. Kaybetmek istemediğini hissettirdiğin için artık avuçtasındır ve insanlar avcundakini çok kolay atar.
Daha bırakiyim mi?