suriye

mustafa balbay'ın suriye raporu adlı kitabından :

bu nedenle özellikle ikinci dünya savaşı sonrasında arap dünyasının politikası suriye'yi hep bir kontrolde tutma arayışı üzerine kuruldu. bu politikanın bir parçası olarak arap ülkeleri suriye ne zaman türkiye bana şunu yaptı dese, hemen yuh türkiye'ye ! dediler. bunun bir nedeni de suriye'nin, ırak ile mısır arasında bir denge unsuru olması için çabalama arayışıydı.
bir ülke bölgesinde bu kadar kabul görür de burnunu büyütmez mi ? büyütür elbet. hem de nasıl büyütür !
işte suriye de çevremizdeki pek çok ülke gibi adının başına şunu koydu : büyük !
büyük suriye ...
nedir büyük suriye'nin sınırları ?
hatay, toroslar'ın hatay'a dayanan ucu, lübnan, israil, ürdün ...
suriye bu nedenle, lübnan, israil ve ürdün'ü hiçbir zaman egemen bir devlet olarak tanımadı.
1970'lerde ürdün'ü işgal etmeye girişti, olmadı. zira başta abd olmak üzere batı için ürdün, arap dünyasından çok batıya lazımdı. 1976'da lübnan topraklarının önemli bir kısmını işgal etti. ardından kendisine bağlı filistinli gruplar oluşturmaya girişti. zaten suriye kurmayları için filistin'i de içine alan bölgenin adı şuydu : " güney suriye ".
suriye lübnan'da elçilik açma gereği duymuyor.
neden ?
çünkü lübnan'ı ayrı bir devlet olarak tanımıyor, kendi topraklarının bir parçası olarak görüyor. bir devlet kendisine ait şehirlerden birinde büyükelçilik ya da elçilik açar mı ? açmaz tabii ...

sayfa 14, 15.