kıssadan hisse

profesör elinde içi dolu bir bardak tutarak dersine başladı

herkesin göreceği bir şekilde tutuyordu ve ardından sordu :

bu bardağın ağırlığı sizce ne kadardır?

'50gm!' .... '100gm!' .....'125gm' ... diye öğrenciler yanıtladı.

bardağı tartmadıkça gerçekten ben de bilemem dedi profösör ama benim sorum şu
bu bardağı böyle birkaç dakikalığına tutsaydım ne olurdu?

'hiçbir şey' ..diye yanıtladı öğrenciler.

tamam peki 1 saat boyunca tutsaydım ne olurdu? diye sordu profesör bu kez



kolunuz ağrımaya başlardı efendim diye öğrencilerden biri yanıtladı

haklısın, peki şimdi ben 1 gün boyunca tutsam ne olurdu?

kolunuz iyice ağrır, kas spazmı & batar vs gibi sorunlar yaşardınız ve hastaneye gitmek zorunda kalırdınız! tüm öğrenciler çeşitli yorumlar yaptı ve gülüştüler



çok iyi. peki tüm bu sorunlar olurken bardağın ağırlığında bir değişme olur muydu?

diye sordu profesör.

hayır diye yanıtladı herkes

peki o zaman kolun ağrımasına ve kas spazmına neden olan neydi?

öğrenciler bulmaca çözermişçesine düşünmeye başladılar.

acıdan ve ağrıdan kurtulmak için ne yapmam gerekir bu durumda? diye tekrar profesör sordu.

bardağı bırakın düşsün! diye öğrencilerden biri yanıt verdi.

kesinlikle! dedi, profesör.

hayatın problemleri de böyle bir şeydir. onları kafanda birkaç dakika tutarsın. bir sorun yokmuş gibi görünür. uzun bir süre
düşünürsün. başınız ağrımaya başlar.

daha uzun düşünürsün. artık seni bitirmeye başlar ve hiçbir şey yapamamana neden olur.

hayatınızdaki mücadeleleri ve problemleri düşünmek önemlidir,

fakat daha önemlisi onları her günün sonunda, uyumadan önce yere bırakmaktır (bardak gibi). bu şekilde streste girmez, ve her gün taze bir beyin ile uyanır ve her konuyla ve yolunuza çıkan her mücadele ile başa çıkabilecek güçte olursunuz!

bu yüzden bugün ofisten ayrıldığınızda,

sevdiklerinize şunu hatırlatın :

bardağı yere bırakın bugün!

(alıntıdır) *