ata ya mektuplar

izmir in konak belediyesi tarafından, mustafa kemal atatürk'ün insani kimliği, devlet ve siyaset adamlığı, askeri şahsiyeti, dünyadaki konumu, liderliği gibi unsurlardan hareketle yazılacak mektuplarla 2010 türkiye'sine tanıklık etmeyi, geleceğe atatürk'ün kimliğinde bir umut penceresi açmayı amaçlanarak düzenlenmiş bir projedir. 7'den 77'ye her insanın katılabileceği 5 kategoriden oluşan, derecelendirilmiş bir sistemi vardı. özellikle günümüz türkiye'sini yansıtması önem arz ediyordu. yarışmaya katılım tarihi 30 nisan 2010 tarihi son gün olarak belirlenmişti ve sonuçlar ise sanırım haziran ayının ilk haftasında açıklanmıştı. yarışmanın ödülleri gayet cezbedici ve anlamlı belirlenmiş. her kategorinin birincisine, yunanistan selanik gezisi, atatürk'ün doğduğu evin gezilmesi ve kitap seti, ikincisine ankara gezisi ve kitap seti, üçüncüsüne samsun gezisi ve kitap seti, mansiyon alanlara çanakkale gezisi ve kitap seti, ayrıca her katılımcıya ''atatürk'ün izmir'i'' kitabı ve konak belediyesi teşekkür belgesi verilmesi planlanmış. seçici kurul ise gayet tatmin edici ve gerçekten bu işe gönül adamış insanlar. kuruldaki isimler ise şu şekilde idi;
dr. hakan tartan (konak belediye başkanı), turgut özakan (yazar-tarihçi), yaşar aksoy (gazeteci-yazar), ahmet güler (araştırmacı-yazar), sancar maruflu (gazeteci), yılmaz karakoyunlu (eski devlet bakanı-yazar), erol aksoy (tiyatro sanatçısı-yazar), prof. dr. orhan tekelioğlu (bahçeşehir üniversitesi gazetecilik bölümü başkanı), prof. dr. ömer arasıl (okan üniversitesi işletme bölümü başkanı), prof. dr. ergun aybars (dokuz eylül üniversitesi atatürk ilkeleri ve inkılap tarihi enstitüsü müdürü), atilla sertel (türkiye gazeteciler federasyonu genel başkanı ve izmir gazeteciler cemiyeti başkanı), kürşat selçuk (konak belediye meclisi üyesi), faruk akınbingöl (konak belediye meclisi üyesi).

yarışma ise uzun bir bekleyişin ardından şu şekilde sonuçlandı;

*ilköğretim 1-2-3-4-5. sınıflar birincilik ödülü özel türk koleji’nden bensu senger’e.
*ilköğretim 6-7-8. sınıflar özel türk i.ö.o’dan eda kurt’a.
*lise birincilik ödülü hayrettin duran lisesi’nden gözde demirci’ye.
*üniversite birincilik ödülü dokuz eylül üniversitesi güzel sanatlar fakültesi sinema tv bölümü’den erkan şemin’e.
*18 yaş üstü genel katılımcılar kategorisinden birincilik ödülü karaman’dan ibrahim şaşma’ya verildi.

naçizane ben de yarışmanın yapılış amacına kapılarak kısa bir yazıyla dahil olmak istedim. evet pek bir sonuç alamasam da katılmak da gayet onur verici bir davranış oldu benim için.

yanlış zamanın erken yolcusu,
bizler miras bıraktığın ülkenin yetim çocukları! tırnaklarınla kazıp ektiğin çiçekleri yeşertmeye çalışırken, alnımıza vurulan damgayla emanetiz bu ülkede. kendi evinde yabancı olmanın verdiği hüzünle.

yokluğunda değişen onca şeye rağmen, emanetine ihanet eden bunca surete rağmen, hala adımlarını takip eden milyonlar var, rahat uyu demek isterdim! çıkarların gölgesine sığınarak ihanet içinde bulunanlar varken pek de kolay olmasa gerek bunu söyleyebilmek. maalesef!

ayaklarım varmıyor inan sana. pişmanlığım geri adımlarımı hızlandırmaktan başka bir işe yaramıyor, damarlarımda bulunan asil kana rağmen… çaresizlik!

korkuyorum ‘türküm’ demenin yasak olacağı günleri görmekten. sahi ‘ne mutlu türküm diyene’ nede güzel bir söz! anlamak istemeyenler var ısrarla ama yinede bu sözü söylemekten onur duyuyorum. anlayana!

hayal dünyasında yaşıyor bazıları. ne yazık ki çöle düşmeden bedevi olmaya çalışanlar var, piyonların kendini şah sandığı güzel ülkemde. bu ülkenin duvarları samanla örülmedi, bir kibrite boyun eğsin! dedim ya hayallerde yaşıyor bazıları. şizofreni bir hayat zor olsa gerek. zor!

anlayacaklarını sanmıyorum seni. yosun tutmuş beyinleri, küflenen duygularıyla bir bütün oluşturan aciz insanlar, yok olmaya mahkum olacaklar bir gün tarihin tozlu sayfalarında. yok olmak!

ve yokluğunda kimsesizliği hissetmek çok acı! sahip olduğun değerleri, inançları inkar edenlerin kalabalığında kaldığın yalnızlık ne kadar soğuk! kara tahtaya yazdığın harfleri silmeye çalışanlar var. aynaya bakmaya çekinen yüzler kendiyle yüzleşmekten korkuyor yine. veremeyecekleri hesapların tedirginliği sardı bedenlerini. korku!

korkuyorum onlar adına, onurlu bir yaşamın ne demek olduğunu hiçbir zaman anlayamayacaklar! onur!

keşke biraz da mustafa kemal gibi düşünebilselerdi…